Groep 8

Donderdag 12 december 2019

 

Illias en Ömer worden ziek gemeld. Graziela is dat nog steeds, hetgeen betekent dat 1/6 deel van mijn klas afwezig is.

 

Vijf kinderen helpen juf Lilian met het wegbrengen van een flink aantal vuilniszakken naar de ORAC (=ondergrondse restafvalcontainer) verderop in de straat.

 

Gaby stapt de klas binnen met een kerststrik met lichtjes erin om. Grappig.

Heel wat kerstspulletjes, ook. Jortïanny heeft bijna een heel dorp op haar tafel uitgestald zijn. Níet van de Albert Heijn, begreep ik.

 

Van Lina krijg ik een kersttekening/wens. Lief.

 

Ook weer heel wat strookjes met heerlijke etenswaren voor aanstaande woensdag. Nog vier stuks terug te krijgen.

Selina gaat patat meenemen.

Meester: “Hoe houd je dat dan warm?”

Selina: “Ik heb een airvrijer.”

Meester, lachend om de Hollandse uitspraak van dit Engelse woord: “Zo, heb jij een vrijer.”

 

Het griezelige kerstverhaal van hedenochtend is Een Onverwacht Oudejaarsfeest van Ton van Reen. Ze vonden het niet zo spannend als de eerste twee. Dat kan.

 

Dan de kerstliedjes. Eerst nog even Happy X-mas herhalen. Ook stel ik wat vragen over de tekst.

Meester: “What does mean ‘War is Over’ in Dutch?”

Lina: “Wanneer is het over.”

 

Daarna een nieuwe en wel die van Paul McCartney (we zijn toch bezig met The Beatles). Velen herkennen Wonderful Christmas Time. Ook weer een tamelijk simpel liedje, maar wel lekker klinkend.

 

Na de pauze, die wat langer duurde doordat ik met een oud-leerling (Dominique Vrolijk, nu getrouwd, dus anders hetend en 24 jaar) stond te praten, een aantal berichten van uit de krant.

CITO-Taal moet daarna worden afgemaakt en we kijken werkwoordspelling na.

 

In de pauze maakt Azzam kenbaar zich niet zo lekker te voelen en belt naar huis. Zijn vader komt hem ophalen.

 

’s Middags behandelen we CITO-Taal, waarna het alweer tijd is voor gymnastiek. Niet voor Mo, want die is afgelopen maandag zijn gymspullen vergeten mee naar huis te nemen. Hij schrijft zijn agenda vol.

Meester Frank heeft dus maar 13 leerlingen. De les is wel leuk; sneeuwballen gooien.

 

Dinsdag 10 december 2019

 

Om 8.14 uur meldt Alina zich, samen met haar broertje. 

Meester: “Wat zei mama?”

Alina, een beetje fel: “Mijn moeder maakt me pas om kwart voor acht wakker in plaats van om half acht.”

Meester Frank: “En je telefoon?”

Alina, nu benepen en niet geheel geloofwaardig: “Die is stuk.”

 

Graziela wordt ziek gemeld.

 

Een flink aantal strookjes voor kerstavond krijg ik retour met daarop wat ouders gaan maken. Die van Jortïanny is wel grappig. Daarop staat: Fruitstokjes. Op zich prima, maar daarachter staat tussen haakjes: fruit op een stokje.

 

Het griezellige kerstverhaal van vandaag heet De Kerstster van Els Rooijers. De manier waarop Daan praat, wekt de lachlust op. Verderop wordt het steeds spannender met enkele schrikeffecten. Een applaus tot besluit. 

 

Na het kerstverhaal een kerstlied en wel Happy Xmas/War is Over van John Lennon. Velen (her)kenden het en zongen het even later mee vanaf een tekstblad. Daarna vertaalden we het lied in het Nederlands.

Ook willen ze weten waarom John Lennon in 1980 werd vermoord. Ga ik vanmiddag uit de doeken doen.

 

De Scholenwijzer is binnen. Een boekje waarin alles staat over de VO-scholen in Den Haag en omstreken. Ook krijgen ze een concept-aanmeldformulier met daarop alle VO-scholen passend bij hun advies. We nemen alles goed door, zodat ze goed op de hoogte zijn. Het gaat nu allemaal dichtbij komen, natuurlijk.

 

Na het jeugdjournaal, pauzehap en pauze doen we weer eens wat berichten uit de krant. ‘Rentree’ is een te noteren woordje. Niemand weet wat het betekent, dus ga ik terug naar ‘entree.’ Iemand weet dat dat ‘ingang’ betekent.

Meester: “Dus rentree kan je een beetje raden.”

Daniël: “Uitgang?”

 

Tijdens CITO-Taal mogen de kinderen om de beurt steeds enkele beren in de kerstboom hangen, totdat deze bijna helemaal vol hangt. Ook voor de laatste keer.

 

Mo, Selina en Lina, werken op de gang aan de schoolkrant.

 

’s Middags bespreken we CITO-Taal en vertel ik over John Lennon aan de hand van enkele beelden via het bord. Was eergisteren dus alweer 39 jaar geleden dat hij werd vermoord. Veroorzaakte ook zo’n schok in de wereld.

 

Om drie uur is het alweer gedaan. Donderdag zie ik ze weer.

 

Maandag 9 december 2019

 

Op het schoolplein lopend zie ik Lina plotseling. Erg vroeg voor haar doen. Ik spreek haar plagerig aan met: “Goh, Lina, ben je er nu al? En hoe vind je het schoolplein er uitzien?”

 

Roni overhandigt mij zijn te ondertekenen briefje wat hij vrijdag heeft meegekregen. Zijn ouders zijn nu op de hoogte en Roni belooft (weer) beterschap.

 

Enkele kinderen hebben wat kerstversiering bij zich. Selina heeft twee kaarsjes en ik ontsteek ze.

 

Graziela en Alina zijn er nog niet als we de gezellige in duister gehulde klas stappen. Alina komt duidelijk te laat en zal zich morgen om kwart over acht moeten melden.  Reden van te laat komen: “Meester, ik moest mijn broertje eerst nog afgeven.”

 

Daniël levert zijn strafregels met handtekening in, waarna ik hem en Mo voor de klas haal. Ze hebben medailles bij zich. Gisteren was er een jeugdtoernooi, waarbij Daniël dus eerste is geworden en Mo tweede. Applaus.

 

Vandaag dus het eerste kerstverhaal en traditiegetrouw is dat Rode Kerst van Paul van Loon, een griezellig kerstverhaal. Spannend. De kinderen hangen aan mijn lippen en net als ik de zin “waarna er een gedaante achter de bosjes vandaan kwam” stapt juf Jennifer met de telefoon binnen. Spanning even weg.

Aan de telefoon juf Irma van de bibliotheek, die meedeelt dat ons bibliotheekbezoek vandaag geen doorgang kan vinden en er een andere afspraak zal worden gemaakt.

 

Weer verder met het verhaal. In mijn ooghoek zie ik Graziela binnen komen. Ze stapt naar mij toe. Spanning weer even weg. Ze vertelt dat ze buikgriep had, maar tóch naar school wilde. Klasse.

 

Weer verder met het verhaal en veel kinderen gruwen van het slot. Tóch applaus.

Van Graziela ontvang ik ook haar strafregels met handtekening. Hopelijk heeft het effect.

 

Ik vraag hoe het afgelopen vrijdagmiddag is verlopen toen iedereen was verdeeld over de andere groepen. Goed, maar rumoerig, begreep ik. Allemaal hebben ze het opgedragen maakwerk af.

 

Een aantal is naar de film Jumanji-the Next Level geweest. Schijnt een goede te zijn.

Alina vertelt: “Mijn moeder heeft gisteren mijn lievelingseten gemaakt. Gebakken aardappelen met champignons” om er smaakvol en met het water nog in de mond op te laten volgen: “Goddelijk.”

 

Ze krijgen een brief voor kerstavond van volgende week woensdag. Daaronder een strookje dat weer retour moet met daarop het gerecht wat de ouders gaan leveren.

 

Na de pauze bespreken we CITO-Rekenen, dat ze vrijdag hebben moeten maken.

 

’s Middags staan Redouane en Aadi in de klas. Redouane komt morgen met Amina een praatje houden over zijn VO-school, Edith Stein. Redouane: “Morgen gaat niet, meester. Ik wil om uitstel vragen.”

Meester: “Drie weken geleden kwam je om deze afspraak te maken en nu vraag je om uitstel. Nee, morgen of helemaal niet.”

Na contact te hebben gezocht met zijn mentor wordt het definitief níet. 

 

Vier kinderen helpen juf Lilian met enkele karweitjes; met de rest kijk ik de werkwoordspellingoefening van afgelopen vrijdag na. 

Daarna nog even bibliotheekboeklezen en dan naar gymnastiek. Al heel snel zijn Selina en Graziela in gymkleding en al terug in de klas. Kijvend en ruzie makend. Ik probeer tot een oplossing te komen, hetgeen niet echt lukt, omdat ik er niet bij ben geweest. De keus is hier in de klas blijven of weer opnieuw proberen. Ze gaan voor het laatste en binnen de kortste keren is alles weer koek en ei.

 

Mo en Illias zijn weekdienst. Mo is al lekker en intensief aan het vegen. Illias maakt op z’n gemak zijn veters vast. Het duur Mo allemaal een beetje te lang, waarop hij lichtelijk geïrriteerd vraagt: “Ga je nog beginnen, Illias?”

 

Vrijdag 6 december 2019

 

Op deze datum was mijn meester (meester Farla) van klas 6 (nu dus groep 8) van de lagere school (nu dus basisschool) altijd jarig. Hij was hoofd der school (nu dus directeur) van de Steenvoordeschool in Rijswijk. Met de hele school zongen we hem dan toe in de hal van de school, die er nog steeds staat. Ik heb veel van hem geleerd, want in mijn PABO-tijd liep ik er ook stage. Van hem kreeg ik ooit, toen ik een aantal dagen een zieke leerkracht verving, het boek De Gelukkige Klas van Thea Thijssen. Een prachtboek, dat mij als voorbeeld diende (tot het schrijven over mijn ervaringen met kinderen in de klas).

 

De klas heb ik gisteren grotendeels in kerstsferen gebracht. Als de kinderen komen binnendruppelen (het regent weer) zijn ze zichtbaar verrast en vinden het leuk. Complimentjes zijn dan ook niet van de lucht. Mo: "Hoe lang hebt u hierover gedaan?"

 

Ik kijk over de balustrade vanaf de tweede verdieping naar beneden en zie de kinderen binnen komen. En hoewel het pas 8.20 uur is, zie ik Lina ook al door de hal wandelen. Verbaasd reageer ik naar haar toe met: "Jeetje, Lina. ben je er nú al?"

 

Als Selina naar haar plekje gaat, loopt ze langs een door mij opgehangen kerstversiering die "Jingle Bells" luid afspeelt, als je er dus langsloopt. Ze schrikt zich drie slagen in de rondte en krijgt er een kleur van. Grappig.

 

Lina loopt op mij af en zegt: "Meester, m'n boek is af. Look-out."

Ik kijk haar corrigerend toe, maar ze begrijpt het niet helemaal. Uiteindelijk begrijpt ze dat  een boek niet 'af' (tenzij je het hebt geschreven) kan zijn, maar 'uit.' 

 

De moeder van Yash G. komt nog even langs en vraagt hoe het met mijn vrouw gaat. Van Yash had ze gehoord over het zorgverlof. Ze vraagt of het hetzelfde been is van mijn vrouw, waarop ik bevestigend kan antwoorden. Nu geen enorme jaap, maar een deels gebroken enkel, dus gips. Ze toont haar medeleven en wenst me sterkte. Ook mijn vrouw, natuurlijk.

 

Graziela zal wat later komen in verband met tandartsbezoek.

 

Eerst tutorlezen en daarna direct door naar theaterles. Ditmaal in de grote gymzaal onder leiding van juf Robin.

Als ik ze weer ga ophalen, zie ik Roni buiten de gymzaal staan. Hij is eruit gestuurd. Wēēr bij een andere leerkracht. In de klas mag hij zijn verhaal gaan opschrijven, vervolgens strafregels maken en thuis laten ondertekenen. 

 

Graziela komt terug van de tandarts en kan aansluiten bij theaterles.

 

Ze mogen zitten naast wie ze willen. Een aantal verhuist. Ik maak duidelijk dat ze kerstspulletjes voor op hun tafel mogen gaan meenemen om het op die manier nóg gezelliger te maken.

 

Na de pauze (Reshi en Azzam zetten tijdens de pauze de kunstkerstboom in elkaar) krijgen ze hun werk voor vanmiddag. Immers, vanmiddag heb ik zorgverlof t.b.v. mijn vrouw opgenomen. Groep 8 wordt verdeeld en dan moeten ze wel wat te doen hebben buiten het verrichten van hand- en spandiensten (zoals het opzetten van de kunstkerstboom), natuurlijk. Ze mogen min of meer kiezen in welke groep, hoewel er tegenwoordig weinig affectie meer is met 'oude' leerkrachten.

 

Nieuwsbegrip Thuis is door iedereen gemaakt, constateer ik, en ook nog eens met weinig fouten. Ik complimenteer ze ermee.

Dan huiswerk Begrijpend Lezen (slechts een korte tekst met vier vragen). Ze moeten het voor zich pakken, zodat ik het kan controleren. Komen Graziela, Roni en Daniël naar mij toe met de mededeling dat ze het niet bij zich hebben/niet hebben gemaakt. Roni vindt het later alsnog in zijn schooltas. Daniël en Graziela mogen strafregels gaan schrijven en het thuis laten ondertekenen.

 

Ik haal de bibliotheekboeken op. Maandag moeten we ze gaan ruilen.

 

We bespreken BL. Een viertal heeft de moeite genomen de foute antwoorden van de vorige tekst te verbeteren. Er is enige progressie, dus, maar op een aantal van 18 leerlingen natuurlijk veel te weinig. De behaalde cijfers noteer ik.

 

Om tien voor twaalf gaan ze hun pakketje werk alvast naar de groep brengen waar ze vanmiddag de tijd gaan doorbrengen. Als iedereen weer terug is, wens ik ze een fijn weekend en tot maandag.

 

Donderdag 5 december 2019

 

Surprisedag. Eén voor één komen de kinderen met hun surprise naar boven. Eén voor één laat ik ze toe in de klas om hun surprise in het donker onder de lakens in het midden van de kring te zetten. Dit, om een beetje geheim te houden wie wat heeft gemaakt.

Als Daniël dat moet doen, zegt hij: “O, ik ben vergeten de naam erop te zetten.”

Snap ik dan niet, hè? Bij mijn bureau frutselt hij het verder in elkaar.

 

Iedereen staat buiten om Sinterklaas te verwelkomen. Al snel arriveert hij in een busje op het schoolplein en stapt uit. Juf Jennifer verwelkomt hem. Het is allemaal niet zo spetterend, dit jaar.

 

Dan naar boven en in de kring. Iedereen is aanwezig. Gaby in pierenbak en Selina met pietenmuts op. Leuk, dat ze dat doen. 

 

De lakens moeten van de surprises worden afgehaald. Ik vraag Daniël en Yash G. het eerste laken netjes op te vouwen, dus bij de puntjes beginnen. Daniël blijkt amper de puntjes te kunnen vinden, laat staan dat netjes opvouwen lukt. De studie tot huisman zal enkele jaren langer duren voor Daniël.

 

Daniël en Ali zijn de eerste twee (altijd twee tegelijk, want anders duurt het te lang), die naast mij plaatsnemen. Daniël heeft een mooi gemaakte Fortnite-auto en Ali een winnaarsbeker. Eerst worden de gedichten voorgelezen en daarna de surprises uitgepakt. ’t Is altijd spannend wat er in zo’n pakje zit.

 

Lina (Voice of Holland-microfoon) en Ömer (voetbalveld) zijn de volgenden.

Dan Elisse (badmintonshutle) en ik (oude televisie met The Beatles op het scherm). Elisse weet dan nog niet dat ik voor haar die shuttle heb gemaakt.

Yash R. (taekwondopak) en Graziela (zwembad) volgen.

Daarna achtereenvolgens:

Alina (Starbuck’s beker) en Miran (boksring);

Yash G. (Sinterklaasboek) en Roni (boksring);

Reshi (Minecraft) en Jortïanny (dancedoos);

Illias ((weet ik niet meer), Gaby (unicorndoos) en Selina (iets met lichtjes);

Mo (judopak) en Azzam (controller), waarvan we eerst dachten: “Het is een ingepakte kartonnen doos met snippers.” Maar even later kwam er een mooi gemaakte controller uit.

 

Opvallende cadeaus waren de handboeien, die Roni had gevraagd en kreeg (??), de Spaanse sloffen en sokken voor Jortïanny, de vele doosjes slijm voor Reshi, drie keer een digitaal horloge en veel Magic puzzels.

 

Na het rondje ‘Wie had wie?” concludeerde ik voor mezelf dat het niveau van de surprises en de gedichten wisselend was. Met andere woorden: het had beter gekund.

 

Nog even naar buiten, dan opruimen en vervolgens de klas alvast in een andere opstelling neerzetten. Vanmiddag ga ik al beginnen de klas in kerstsferen te brengen.

Sinterklaas zit erop. Voor mij de laatste en voor de kinderen in groep 8 eveneens.

 

Dinsdag 3 december 2019

 

Graziela komt al om tien over acht de school binnen. Ze is haar Uit de Krantschrift vergeten en van Rekenen snapte ze iets niet. Ik draag haar op eerst de woordjes te gaan leren. Goed, dat ze eerder naar school komt.

 

Azzam heeft een verslag over het bezoek aan Maris Bohemen opgestuurd naar mij. Vier kinderen hebben nu dus de moeite genomen. Geen beste score.

 

Iedereen is aanwezig en ik begin direct met SO Uit de Krant, omdat Graziela en Alina zich om kwart voor negen moeten melden als hulppieten.

Vervolgens haal ik snel nog even het rekenhuiswerk op, dat sommigen moesten verbeteren. Een stuk of acht waren dat er en wat ik onder ogen krijg is op z’n zachtst gezegd onder de maat. Slordig, niet geheel af, lijnen met pen getrokken. Dus wordt ik boos op deze figuren en is de sfeer ineens heel anders dan ik me  vanmorgen had voorgesteld. Gewoon gemakzucht en luiheid, vind ik. Ze hebben en nemen wél de tijd om 13 afleveringen van Walking Dead te kijken, uren op de PS door te brengen of met de telefoon aan de slag te gaan. Maar je even een klein halfuur uitsloven om je werk netjes in orde te maken is er niet bij.

Yash R. had het gelukkig wel netjes in orde.

 

Die figuren dienen het rekenwerk alsnog in orde te gaan maken. De anderen krijgen de geplande Begrijpen Lezen-tekst voorgeschoteld. 

Iedereen onder de indruk aan de slag.

 

Dan staan ineens de verklede en geschminkte hulppieten in de klas om zich even te laten zien. Ze zien er goed uit en vertrekken richting pietengym in de gymzaal.

 

In het jeugdjournaal een heftig onderwerp over een Amerikaans meisje dat de ziekte EVM heeft. Haar gezicht is er, na heel veel operaties, eigenlijk alleen maar slechter op geworden. 

 

’s Middags Spelling en werkboekje. Daarna vertel ik hoe het aanstaande donderdag (surprise-ochtend) zal gaan. Surprise en gedicht dus NIET vergeten.

 

Het laatste kwartiertje mogen ze even iets voor zichzelf gaan doen.

Yash R.: “meester, raadsel. Hoe wordt een stekelvarkentje geboren?”

Meester: “Geprikkeld?”

Yash, lachend: “Nee. Héél voorzichtig.”

 

Graziela komt terug van haar taak als hulppiet en zegt: “Nou meester, het was heel leuk, maar ik heb heel veel respect voor meester Frank om al die kinderen gymles te geven. Ze luisteren gewoon niet.”

 

De dag sluit ik daarna af door ze te wijzen op het vervelende begin van deze dag en het wat prettiger einde. Ze begrijpen.

 

Maandag 2 december 2019

 

December, alweer. 

 

De school binnenkomend, constateer ik dat de rommelpiet is geweest. Meestal slaat hij mijn klaslokaal over, maar sinds we enkele nieuwe collega's hebben, is dat dus niet meer het geval.

De schoenen zijn gevuld met een mandarijn en een chocolade lolly.

 

Op het schoolplein hoor ik van Mo dat zijn vader in het weekend oliebollen heeft gebakken. Ze waren lekker, zei hij, maar had er geen enkele bij zich voor zijn meester.

 

Ook op het schoolplein steekt Jortïanny een heel verhaal af over veel lezen en besluit met: "Ja, meester, en ik ging gisteren laap slaten." Ze probeerde zich te verbeteren, maar verviel tot drie keer in hetzelfde.

 

De klas is snel opgeruimd en wat me opvalt, is dat de kinderen niet als hongerige wolven naar hun schoenen lopen om te kijken wat er in zit.

 

Ik begin met het aflossen van alle schulden. Allen, op één na, hebben geld overhandigd aan de schuldeisers. Die ene zal het vanmiddag gaan doen. Ze zijn het ermee eens dat het een goede les is geweest.

 

Ali is naar de orthodontist en zal dus wat later komen.

 

Ömer ben ik gisteren op de Beresteinlaan tegengekomen. Samen met zijn neefje ging hij naar de moskee, aldaar. We hebben even gesproken.

"Gek, hè, om je meester ergens op straat tegen te komen?" vraag ik hem. Een beetje verlegen knikt hij.

 

Ömer heeft wederom geen gewonnen wedstrijd gespeeld. Er werd met 1 - 2 verloren.

 

Bij iedereen die vertelt over het weekend, vraag ik eerst naar de surprise en het gedicht. Ook vraag ik: "Ziet de surprise er zó uit, dat je 'm zelf zou willen krijgen?" Allemaal bevestigden ze dat. Ik ben benieuwd, donderdag.

 

Yash R. reed dit weekend met de familie naar familie en zag onderweg de grafitti staan, waarover we het afgelopen vrijdag hadden: Billie Proper.

 

Het klassengesprek gaat over tutoyeren. Een zestal kinderen spreekt de ouders thuis aan met 'u.' De rest tutoyeert zijn vader en moeder. Grappige, om het daar even over te hebben.

 

Ali verschijnt en we horen dat hij met zijn voetbalteam kampioen is geworden, ondanks 1 - 2 verlies tegen de nummer 2. Applaus volgt.

 

Lina heeft haar verslag over het bezoek aan Maris Bohemen naar mij opgestuurd en ik kijk het na. Vervolgens bespreek ik het en constateer dat zij de derde (!!) is die de moeite heeft genomen een verslag te maken. De rest wijs ik op inactiviteit en inertie, al gebruik ik die woorden niet.  Sommigen proberen te verklaren waarom ze er niet aan toe zijn gekomen. Ik snoer ze meteen de mond met: "En als het verplicht was geweest?" Ja, dan hadden ze het wél gemaakt.

 

De middag hoeven ze niet te beginnen met bibliotheekboeklezen. Ik lees voor uit Dag, Sinterklaasje van Jacques Vriens. Dat is een voorleesboekje voor groep 3 en 4, maar ik lees het altijd ook in groep 8 voor. Verbaasd kijken ze me aan, maar al snel liggen ze in een deuk van het lachen om de uitspraken van kleine Wouter ("Klaas").

 

Om twee uur is er pietengym. Kruidnootjes zijn er te verdienen. Aan het eind blijkt dat Miran de meeste punten/nootjes heeft vergaard.

Emine en Sude Ince, oud-leerlingen van vorig jaar, komen even gezellig buurten. Het gaat goed met ze op het Rijswijks Lyceum.

 

Morgen gaan Graziela en Alina meester Frank helpen bij de pietengym voor de groep 1 tot en met 4.

 

 

 

Vrijdag 29 november 2019

 

Illias is best wel vroeg op school. Om zijn Nieuwsbegrip te maken. Gisteren, vertelt hij, kon hij niet verder, want hij moest ergens naar toe. Dan denk ik: Tóch weer veel te laat eraan begonnen.

 

Mo is te laat. Hij verklaart dit door getreuzel van zijn kant. Maandag 8.15 uur melden.

 

Eerst tutorlezen. Tijdens dat lezen open ik de computer en constateer dat twee leerlingen (Alina en Yash R.) een verslag over het bezoek aan Maris Bohemen hebben gemaakt en naar mij hebben opgestuurd.

Zoals al eerder vermeld was het niet verplicht om een verslag te maken. Ook al om eens te kijken welke kinderen de moeite wél nemen om er eentje te maken.

 

Tutorlezen staat eerst op het programma met direct erna theaterles.

Direct na theaterles stel ik het bezoek aan McDonald's, gisteren door velen, aan de orde, omdat mij ter ore is gekomen dat wel erg veel kinderen geld hebben geleend van anderen. Die anderen voelden zich min of meer voor het blok gesteld. Na een intensief verhoor, waren er heel wat die geld moeten gaan terug betalen, aanstaande maandag, ook al is het maar 0,05 eurocent. 

Zo niet, dan worden ouders alsnog ingelicht door mij.

 

Ik kijk de MB-verslagen van Yash en Alina na. Enkele grappige zinsneden waren:

Yash: Toen we verzameld waren, werden we ....

           Daar werd je in twee delen verdeeld.

Alina: TL is hier het hoogste niveau en ik wil wel wat meer kunnen.

           We gingen naar een zaal met allemaal sportartikelen.

 

's Middags krijgen ze SO Uit de Krant terug. Een vraag luidde: Wat is de naam voor een bevolking die steeds meer oudere mensen telt, doordat mensen steeds ouder worden? (Vergrijzing)

Elisse noteerde: Vergrijzelen.

Jortianny schreef op: Verijzelen. 

 

Na bibliotheekboeklezen krijgen ze opdracht: Muurtje bekladden.

Een groot vel baksteenpapier moet worden voorzien van grafitti. Eerst met potlood schetsen en daarna met felle (viltstift)kleuren zo opvallend mogelijk maken.

 

 

 

 

 

 

 

Donderdag 28 november 2019

 

Afgelopen maandagavond was de eerste ronde VO-gesprekken met ouders over het gegeven advies. 's Morgens begroette ik de ouders van Yash G. Paps zei: "Tot vanavond, meester Van Buren. Half zes.

Meester, lollig: "O, dan zijn jullie de eerste en de eersten nemen altijd gebak mee." Even later sprak ik Yash erover en hij moest lachen.

's Avonds ontvingen meester Frank en ik de ouders van Yash G. als eerste en wat hadden ze bij zich? Een doos slagroomsoesjes. Yash was ze gaan kopen.

 

Het regent enorm en de kinderen komen direct naar binnen. Drijfnat, sommigen. 

 

Ik verneem dat Graziela en Alina door meester Frank zijn verkozen tot hulppieten. Zij gaan hem op dinsdag 3 december assisteren bij Pietengym voor de groepen 1 tot en met 4.

 

Reshi is gisteren naar het Stanislas College in Rijswijk geweest. Het is een 'beweegschool' en hij vond het zeer aansprekend. Komt zéker op zijn voorkeurslijstje.

 

Daniel, bij het binnenkomen in de klas: "Meester, ik kon mijn vulpen niet vinden."

Meester: "Ik ook niet."

Daniel: "Ik heb overal gezocht."

Meester: "Ik ook." 

Daniel bergreep dat hij geen steek verder kwam en ging naar zijn plaats. Of hij het ding heeft gevonden, weet ik niet.

 

Mo's gymspullen worden door zijn vader gebracht. Mo bedankt zijn vader.

Veel andere kinderen hebben geen gymspullen bij zich. Ze beweren dat ik dat maandag zou hebben gezegd. Niets van waar. Ik zou gaan proberen te regelen de gym van de middag naar de morgen te verplaatsen. Zij, die wél hun gymspullen bij zich hebben, beamen dat.

 

Om kwart over tien hebben ze gymnastiek. Velen mogen voor een keertje in hun gewone kleren meedoen. Wél op blote voeten.

 

Na gymnastiek is het vrij snel tijd om te lunchen. Veel kinderen vertrekken en met slechts vijf kinderen blijf ik in de klas. Die anderen hebben bij de McDonald's afgesproken om daarna door te rijden naar Maris Bohemen, waar ze om kwart voor één moeten zijn.

 

Met meester Frank hebben enkelen een gesprekje. In dat gesprekje zegt Selina: "Ik haat geschiedenis," waarop Yash R. reageert met: "Wees dan maar blij dat je niet in 3000 leeft."

Selina: "?"

Yash, lachend: "Had je nóg meer geschiedenis."  

 

'De vijf'' vertrekken rond kwart over twaalf. Ömer heeft echter panne aan zijn fiets. Zijn achterwiel zit 'op slot.' Miran is zo attent hem achterop te nemen.

 

Rond kwart voor één zijn allen aanwezig (naar de McDonald's geweest) en worden we door oud-leerling Jack naar binnen geloodst en begeleid. In de aula luisteren we eerst naar een korte toespraak en zien een, eveneens kort, filmpje. Dan gaan we naar de eerste les: Flex-ICT. In een heel groot lokaal staan allemaal computers en ieder kind neemt plaats achter één. In een programma moeten ze de afgebeelde kat middels allerlei tools in beweging zien te krijgen. Vonden ze leuk.

Reshi op een gegeven moment verrast: "Ooo, mijn kat werkt." 

 

De tweede les is SDV (Sport, Dienstverlening en Veiligheid). Ze worden in twee groepen verdeeld. Dan trainen op fitnessapparaten en een les over EHBO. Na een kwartier wordt er gewisseld. Ook leuk.

 

De laatste les is Geschiedenis. Er moet aan de hand van de Tweede Wereldoorlog een code worden gekraakt. Drie jongens slagen er als eerste in en krijgen een traktatie.

Daarna is het afgelopen, krijgen ze allemaal nog een keycord en gaan ze op eigen gelegenheid weer terug naar huis of school. Velen gaan eerst nogmaals langs de McDonald's.

 

's Avonds hebben meester Frank en ik de tweede ronde individuele VO-gesprekken. Géén soesjes, deze keer.

 

Maandag 25 november 2019

 

Op school open ik mijn mail en zie VIJF (!) mailtjes staan van Mo met als toevoeging zijn verslag over het bezoek aan Hofstad MAVO/HAVO. Vreemd, want dat heb ik allang binnen en staat al ruim een week op de site. Straks eens navragen.

 

Om 8.14 uur meldt Alina zich keurig op tijd. 

 

Illias zal wat later op school komen. Hij voelt zich niet zo lekker, maar moet het toch proberen van zijn moeder. Prima.

 

De gymtas, afgelopen donderdag door Roni vergeten mee naar huis te nemen, hant er nog steeds. Af en toe vraag je je af waar hun verstand zit.

 

Van Jortïanny hoor ik dat haar moeder vanavond niet kan komen op het individuele adviesgesprek. Ik vraag Jortïanny een briefje van haar moeder mee te nemen, want dit is een beetje té gemakkelijk.

 

De moeder van Ali komt op het schoolplein naar mij toe en zegt dat Ali zijn "Kruistocht" niet heeft kunnen uitlezen (was de opdracht), omdat hij het te druk had. Ik kijk naar Ali en zie hem wandelend lezend over het schoolplein gaan. Grappig tafereel.

Boven gekomen zeg ik hem zijn boek onder de bel uit lezen. Even later is dat het geval en honoreert hij het boek, zoals velen, met een 10.

 

Iedereen heeft afgelopen vrijdag zijn of haar VO-advies afgegeven en de meeste ouders waren er blij mee.

 

Ali heeft afgelopen zaterdag met 13 - 1 gewonnen (tóch weer een tegengoal voor keeper Ali) en Ömer heeft op zijn verjaardag met 4 - 4 gelijk gespeeld. Na de wedstrijd trakteerde hij zijn team op een patatje met pindasaus. Op de vraag wat hij voor zijn verjaardag heeft gekregen, antwoordde hij: "Ik heb een shirt van Tommy Hilfiger gekregen en éé vijftig en nog een keer." Die eerste euro's begreep ik niet, maar even later wél. Gewoon twee keer vijftig euro.

 

Velen zijn naar de intocht van Sinterklaas op de Leyweg geweest, waaronder Roni, Miran en Deniz (uit groep 7). Ze waren van 12 tot 5 op de Leyweg (!!!). Uit hun verhalen begreep ik dat ze tamelijk irritant bezig zijn geweest. Zo liep Roni steeds achter Sinterklaas aan en vroeg hem wat er nep was. Miran begon ineens Zwarte Pieten en agenten te interviewen (????). Ik wees hen terecht over dit gedrag, want het hoort niet. Ouders, waar zijn jullie????

 

Lina heeft weer oliebbollen getest. Nu van Van Kempen. Lina: "Ik heb 'm na één hap uitgespuugd." Die worden het dus niet.

 

Illias arriveert rond een uurtje of half tien.

 

Reshi heeft ook best veel gedaan. Een zinsnede klonk wel grappig. Reshi: "Mijn vader was boven aan het slapen en mijn opa was beneden, dus technisch gezien was ik alleen."

 

Van Daniël hoor ik dat zijn zus Cyrelle afgelopen zaterdag 19 jaar is geworden. 

Daniël: "Ze heeft parfum gekregen en andere dingen. Echt meisjesdingen."

Meester: "Ze is 19, dus geen meisje meer. Vrouwendingen, bedoel je."

 

Yash. R. heeft gisteren een taekwondo-toernooi gehad. Op de Sportcampus in het Zuiderpark. Terwijl hij aan het vertellen is, haalt hij twee grote bekers uit zijn tas. Een tweede plaats en een derde. Hij komt ermee voor de klas en vertelt verder.

Goed, hoor.

 

Azzam heeft ook een prijs gewonnen. In Amsterdam. Met cricket heeft hij alle wedstrijden gewonnen en is nu Nederlands kampioen. Ook hij showt zijn medaille voor de klas. Sportief en presterend klasje.

Betere bezigheid dan Sinterklaas voor de voeten lopen.

 

Jortïanny volgt op Netflix een serie. De titel durft ze niet te noemen, maar na enig aandringen volgt schampertjes: "Jane, the Virgin." Selina blijkt die ook te volgen.

Ouders, waar bent u?

 

In de Volkskrant van afgelopen zaterdag een heel artikel over de ziekte progeria. Foto's van een jongen van negen jaar met het uiterlijk van een tachtigjarige liet ik zien. Verbijstering alom.

 

Na de pauze moeten ze rekenen. Lina is er ook druk mee bezig, komt na een tijdje met haar rekenschrift en kladblok bij me en zegt: "Meester, ik heb per ongeluk mijn schrift als kladblok gebruikt." Inderdaad ziet haar rekenschrift er wat minder netjes uit. Lachend zet ik er een paraafje bij.

 

We bespreken Spelling met daarin het woord 'wroeten.' Yash G. weet wat het betekent.

Selina reageert nog met: "Maar meester, dat zijn toch ook die vlekjes op je gezicht?"

Ömer dacht ook dat het was anders was en zegt, wijzend op zijn been: "Dat zijn toch van die dingen op je been?"

Nee, geen sproeten en ook geen wratten.

 

Ik bespreek nog even het uitstapje naar Maris Bohemen, aanstaande donderdag. Vrijwel iedereen gaat op de fiets en da's mooi. 

Ik bespreek dat nu, omdat ze morgen vrij zijn (studiedag) en omdat ik er woensdag niet ben.

De vraag komt op of ze er een verslag over moeten maken. Dat laat ik nu aan henzelf over. Benieuwd wie de verantwoording en moeite neemt.

 

Dan naar gymnastiek, maar níet Roni. Hij begint met het schrijven van de tafels.

Ze hebben piepjestest en Daniëlblijkt dat het best te hebben gedaan. Hij reikte tot trap twaalf en een half. Goed, hoor.

 

Bij de deur wens ik ze "Tot donderdag." 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vrijdag 22 november 2019

 

Vandaag 55 jaar geleden dat president John F. Kennedy werd vermoord. Een schok ging door de wereld. Ik was 9 jaar en zat in de vierde klas. Het zijn van die ijkpunten in de geschiedenis, die je je altijd blijft herinneren, als je ze hebt meegemaakt.

 

Om kwart over acht staan de moeder van Reshi en Reshi in de school en willen mij even spreken. Reshi heeft een nieuwe telefoon gekregen en vandaag meegenomen naar school om straks naar huis te bellen als zijn advies daar is. Of de telefoon (een heel dure) zolang door mij in beheer kan worden gehouden. Dat kan.

Ik zie dat Reshi ook naar de kapper is geweest en een 'roestig' kuifje heeft.

 

Nerveuze achtstegroepers op het schoolplein. Adviesdag.

Ömer staat met zijn Albert Heijntas voor mijn neus. Morgen is hij jarig. Vandaag deelt hij uit. Ik feliciteer hem met zijn oudejaarsdag en zeg hem zijn traktatie vast naar binnen te brengen.

 

De gymtas die gisteren is vergeten, blijkt van Roni te zijn. Roni, vol overtuiging: "Maar ik had 'm gisteren meegenomen." 

 

Iedereen is aanwezig en wil het liefst meteen het advies horen. Nog niet. Eerst tutorlezen.

Tijdens tutorlezen komt de moeder van Lina even langs om de linkerschoen van Lina te brengen. Wát een service.

 

Als dat achter de rug is, zeg ik: "Dan het belangrijkste van vandaag." Ze gaan er allemaal voor zitten, want nu komt het.

Ik vervolg met: "Ömer. Kom maar hier." Hij klimt op de kruk om toegezongen te worden voor zijn 12de verjaardag. Enige teleurstelling uit de klas daalt neer, maar er wordt uitbundig gezongen. Grappig.

Op de vraag wat hij gaat krijgen, vernemen we dat dat waarschijnlijk i-eardopjes gaan worden.

 

Op de uitgedeelde envelopen moeten ze schrijven: Aan de ouders van .........

Dan houd ik mijn verhaal over teleurstellingen en blijdschap bij het horen van de VO-adviezen. "Meesterrrr," klinkt het ongeduldig. Ik neem de brieven voor me, wil beginnen en zeg dan: "Dit is eigenlijk de laatste keer dat ik VO-adviezen uitdeel.

Klas: "Meesterrrrrr."

In een flink tempo lees ik de adviezen voor en haalt het kind de brief op. Meestal een gezicht met blij; ook enkele minder blije. Wél bij ieder advies applaus en zo hoort het ook.

 

Daarna mogen ze naar huis bellen met hun eigen telefoon. Sommige kinderen gingen blij de gang op en kwamen wat triest weer terug na het telefoontje. Blijkbaar ouders die minder tevreden zijn met het advies.

 

We praten er nog over na in de klas in het algemeen. Meester Frank komt er ook nog even bij en bevestigt wat ik ook al een paar keer heb gezegd (iedereen heeft een mooi advies dat bij hem of haar past; je kan altijd hoger als je méér je best gaat doen, enzovoorts).

 

Ömer deelt zakjes met snoep uit en we kijken jeugdjournaal. Daarna naar buiten.

 

Graziela en Gaby hebben hun Kruistocht in Spijkerbroek uit en geven het allebei een 10. Graziela werd blijkbaar thuis steeds gestoord in het uitlezen ervan, waarna ze de WC opzocht als meest rustige leesplek. Gaby wordt thuis ook vaak door haar zusje gestoord en vindt haar rustige leesplek ......... in het portiek(!!!). O, o, o.

 

We doen nog een stukje Begrijpend Lezenhuiswerk en gaan dan naar theaterles. Meester Chyramain is er de komende weken niet en wordt vervangen door juf Robin.

 

Ik tel de solliciatiebrieven Zwarte Hulppier. Het zijn er 9 en da's best veel. Nog enkele grappige quotes:

Lina: Ik zou het echt heel fantastisch vinden om gekozen te worden en ik wacht met spanning op uw antwoord;

Selina: Ik zou graag willen helpen, omdat ik een goede luisteraar en helper ben;

Azzam: Ik wil graag piet worden, omdat ik het leuk vind om kinderen blij te maken en zien genieten;

Miran: Ik wil voor een dag zwarte piet worden want al de jaren ervoor hadden de hulpieten mij met de onderdelen geholpen en dat von ik heel lief;

Alina: Ik meld me aan voor pietenflow.

           Als ik word gekozen kom ik sowieso.

 

's Middags is er maandsluiting voor de groepen 1 tot en met 4, waar we in de gymzaal naar kijken. 

 

Terug in de klas voltooien we Begrijpend Lezen en concluderen we dat er goede cijfers zijn behaald.

 

Ömer gaat met Roni en Miran de klasen rond, terwijl Reshi zijn "zomaar traktatie" uitdeelt. Vervolgens moeten ze verder met hun Sinterklaaskleurplaat.

 

Hier sluit ik dit dagverslag af. Direct om drie uur moet ik naar huis. Mijn kleindochter Gisel heeft om 16.15 uur zwemles in Delft, dus moeten we bijtijds vertrekken.

Al met al alweer een week voorbij. Een spannende week.

 

 

Donderdag 21 november 2019

 

Via de mail komt de derde sollicitatiebrief binnen naar de functie van hulppiet tijdens de gymles rond Sinterklaas. De brief is van Graziela. Ik lees 'm vluchtig door en moet lachen om de zin, waarmee ze de brief afsluit. Die zin luidt: Ik hoop dat u mij solliciteert.

 

Illias komt wat eerder de school in en deelt mee dat hij gisteren zijn Begrijpend Lezen op school is vergeten en het dus nog moet maken. "Had je veel eerder op school moeten komen, want in tien minuten red je dat niet,"
zeg ik en stuur 'm vervolgens naar de klas, waar hij aan de slag gaat.

 

Veel (linker)schoenen worden bij de cv gezet. Inmiddels een stuk of twaalf. Morgen is de laatste mogelijkheid 'm te zetten.

Lina: "Meester, mag ik 'm vanmiddag meenemen?"

Dat mag, natuurlijk.

 

Mo is gisteren op het Waterlandse Veld College weer naar de "Engelse middag" geweest en heeft biologie gevolgd. In het Engels. Hij vertelt over water, speeksel en zetmeel mengen met elkaar. En dan heeft hij het over één of ander brouwseltje en zegt: "En daarin moest een joodoplossing worden gedaan."

Jodium, dus.

 

Azzam, en de twee Yash' zijn naar het Beter Bèta Festival op De Populier geweest. Was ook gisteren. Ze hebben daar allerlei bijzondere dingen gedaan, zoals braakbal uitpluizen, tandpasta maken, robot fabrieken en een lampje in elkaar knutselen waarop je naam staat. Ze hebben het er prima naar hun zin gehad. Leuk, dat ze dat doen.

 

Uits de Krant levert één woordje op: funest.

 

Begrijpend Lezen moet worden gemaakt en wel de vragen van 1 t/m 12. Als ze daarmee klaar zijn, moeten ze het door mij laten nakijekn, verbeteren en verder met Rekenen.

 

Het jeugdjournaal begint tegenwoordig zeer irritant met twee reclames. Het wordt steeds gekker.

De overval op een Haagse snackcar is een onderwerp daarin. Degene die achter de toonbank stond (Edsel), verjoeg de overvaller door een zoutvat naar hem toe te gooien.

 

Na de pauze bespreek ik klassikaal de antwoorden van de twee teksten. Veel moeilijke woordjes zijn aangestreept en worden verklaard. Leuk is, dat juf Jennifer een deel van de les bijwoont.

Tijdens die les komen 'edellieden' voorbij, zijnde mensen van adel. Eerder in deze week al beweerde ik dat ik ook van adel ben/afstam, hetgeen ze niet geloofden. Ook een meegenomen T-shirt met daarop 'Graaf van Buren' overtuigde hen niet. Terecht, natuurlijk.

 

Tot twaalf uur moeten ze verder met Rekenen, meest staartdelingen.

Ondertussen controleer ik met iedere leerling apart de NAW-gegevens in OT.

 

Lina komt van huis op school en ik vraag haar of ze haar schoen bij zich heeft. Ze herinnert het zich ineens en aan haar gezicht zie ik dat het dus níet het geval is. O, o, o.

 

's Middags eerst bibliotheekboeklezen. Daarna een kleine voorbereiding op de dag van morgen, de dag van het VO-advies. Sommige kinderen zeggen een bepaald (soms duur) cadeau te gaan krijgen als ze met een bepaald advies thuis komen. Ik spreek er mijn afkeuring over uit, want dat brengt alleen maar enorme teleurstellingen met zich mee. Bovendien vind ik dat kinderen al zóveel krijgen, dat een schoolprestatie als normaal moet worden beschouwd. Zónder cadeaus.

Ze mogen morgen hun telefoon meenemen en gebruiken om het thuisfront op de hoogte te brengen van hun advies. 

"Wanneer krijgen we ons advies, morgen?" vragen ze.

Meester, lollig: "Om vijf voor drie."

 

Dan gymnastiek. Iedereen gaat weer eens. 

Ik schrijf mijn dagverslag, want de computer thuis is nog steeds verstoken van een internetverbinding.

 

Nagekomen opmerking van Mo. Mo kwam terug van gymnastiek. Juf Jennifer maakte hem een compliment door te zeggen: "Mooie trui heb je, Mo." Waarop Mo naar zijn trui keek en antwoordde: "Een groene." 

 

Rond vier uur rijd ik op de fiets naar huis. Bij de verkeerslichten Dedemsvaartweg/Hengelolaan moet ik wachten, want rood. In de verte zie ik twee jongens lopen richting de Rades. Ik herken ......... Mo en zijn broertje. Ik stop even bij ze en spreek mijn verbazing uit over het feit dat Mo naar huis LOOPT. Hij moet lachen. Ik ook.

 

 

Woensdag 20 november 2019

 

Volgt nog. Computerstoring thuis.

 

Dinsdag 19 november 2019

 

Elisse wordt ziek gemeld.

 

Om tien voor half negen komen er al aardig wat kinderen naar boven. Ze hoeven zich niet eerder te melden, dus wat is er aan de hand? Het regent en de suikerklontjes worden binnen gelaten!!!

 

Een flink aantal kinderen wordt weer door juf Lilian uit de groep gehaald om weer op de schoolfoto te gaan met broertjes en/of zusjes. Ze blijven deze keer wel erg lang weg. Intussen heb ik met het restant de krant al doorgefietst en enkele moeilijke woordjes genoteerd.

Pas tegen half tien is mijn groep weer compleet.

 

Ze moeten ZW’en. Zelfstandig Werken en wel Spelling, Rekenen en Begrijpend Lezen. IJverig gaan ze aan de slag.

Graziela verlaat om vijf voor tien het pand, want ze moet naar de ortho. Hopelijk is die nu wél aanwezig.

 

Na jeugdjournaal en pauze (enigszins regenachtig) gaan ze verder met hun ZW en hebben daar tot twaalf uur de tijd voor.

Om twaalf uur, net als de grote pauze begint, staat Graziela weer in de klas. De ortho was er en die heeft allemaal elastiekjes geplaatst in de mond van Graziela. Dat schijnt het laatste stadium te zijn van een beugeldrager, voordat de beugel eruit gaat.

 

’s Middags nog even door met ZW. Ze mogen nog even in hun Zwarte Pietenwerkboekje werken of de SINTkleurplaat kleuren. “Krijg je daar een cijfer voor?” vragen ze.

Meester: “Ja, en ze worden opgehangen.”

 

Dan doen we de sinterklaasliedjes nog een keer. Na ieder liedje zet ik ‘m even op pauze om wat moeilijker woorden te verklaren. In het liedje ‘Ik ben toch zeker Sinterklaas niet’ staat de zin: Ik heb een negatief fortuin.

Meester: “Wat is dat, een fortuin?”

Lina: “Een voortuin waar dingen groeien.”

 

En met deze grappige opmerking besluit ik dit wat karige dagverslag, gewoon omdat er niet veel was te melden.

 

Maandag 18 november 2019

 

Alina meldt zich om 8.12 uur in de personeelskamer. Na een keurig “Goedemorgen” van beide kanten, vraag ik: “Wat zei mama?”

Alina: “Ze had het wel verwacht.”

 

Op het schoolplein zie ik vele kinderen met een keurig kapsel. Voor de schoolfotograaf, natuurlijk, die vandaag onze school bezoekt.

 

Als ik Daniël bij de klassendeur een (zoals altijd stevige) hand geef, zegt hij: “Meester, ik vind het een fijn gevoel als u mij een stevige hand geeft.”

 

Iedereen is aanwezig en dat is altijd fijn. Nu extra, want dan is de laatste klassenfoto op de basisschool immers compleet.

 

Miran heeft Kruistocht in Spijkerbroek uit en hij is er dolenthousiast over. Een 10 geeft hij het boek.

Yash G. had ‘m al uit en is ‘m sinds vorige week voor de tweede keer (!!) aan het lezen. Bepaalde passages (Genua, de demonenaanval) wil hij graag nóg een keer lezen. Gaaf, als je kinderen op die manier enthousiast voor lezen kan krijgen.

Lina heeft Niemands Jongen uit en geeft het boek ook een 10. Selina neemt het boek over.

 

Juf Lilian komt de kinderen ophalen die een broertje of zusje in een lagere groep hebben zitten om op de foto te gaan.

 

Alina heeft haar schoen bij zich om te zetten. Echter, het is een rechterexemplaar en het moet een linker zijn. Ze neemt geen risico en neemt de rechter weer mee naar huis.

 

Ali heeft met 11 - 0 gewonnen. Ömer verloor wederom; nu met 3 - 4 in de laatste minuut.

 

Daniël heeft gejudood en er was een heel speciaal iemand bij zijn club op bezoek. Daniël: “Ja, hij is wereldkampioen van heel de wereld.”

 

Dan is onze klas aan de beurt om op de foto te gaan. We lopen naar het speelleerlokaal en stuk voor stuk gaan de kinderen op de foto in een setting van een oude schoolbank. Juf Lilian en ik gaan samen (voor de laatste keer) op de foto. 

 

Na de individuele foto’s wordt direct de groepsfoto genomen.

 

Terug in de klas gaan we verder met het weekend. Miran, Roni en Ömer zijn in de stad naar een Turkse film geweest. Recep Ivedik 6. Turks gesproken en Nederlands ondertiteld, dus goed te volgen voor ze.

 

Reshi heeft weer wat Netflix gekeken. Walking Dead. Nu geen 13 afleveringen, maar ‘slechts’ twee. Hij is nu in seizoen 7 (van de twaalf).

 

Lina heeft oliebollen gekocht bij de kraam op de Leyweg. Ze kwalificeerde ze als ‘lekker.’ Binnenkort start ze een uitgebreider vergelijkend warenonderzoek door bij verschillende bakkers oliebollen te gaan kopen, begreep ik.

 

Jortïanny heeft gisteren haar haar gedaan voor de fotograaf. Allemaal vlechtjes. Jortïanny: “Het duurde vijf uur en da’s een record, meester.”

Meester: “Zo, da’s lang.”

Jortïanny: “Nee, meester. Normaal duurt het wel twaalf uur.”

 

SO Uit de Krant en daarna controleer ik het taalhuiswerk. Ongeveer de helft moet het opnieuw maken, omdat het niet met vulpen was geschreven, maar met potlood of balpen. Ze weten dat ik de smoes ‘Ik had geen vulpen thuis’ absoluut niet meer accepteer. Moet je maar beter nadenken als je huiswerk op krijgt.

 

Na het taalwerk te hebben nagekeken, behandel ik nog enkele berichten van uit de krant en noteren we ‘pyromaan’ en ‘kleptomaan.’

 

’s Middags eerst bibliotheekboekezen en daarna verder met rekenen. Of toch niet. Ik heb zin om (ook voor de laatste keer) de sinterklaasliedjes van de CD De Hulpsinterklaas van Henk Temming te gaan zingen. Het zijn alternatieve sinterklaasliedjes die lekker in het gehoor liggen. Iedereen krijgt de teksten uitgedeeld en ik vertel dat ik dit al heel lang doe in groep 8, dus ze zijn best oud. “Hoe oud?,” vraagt iemand. Ik pak de CD, kijk naar het jaartal en zeg: “De CD is uit 1991,” waarop Jortïanny meteen reageert met: “Toen was m’n moeder één.”

 

Ze lezen de teksten mee met de liedjes. Sommigen herkennen enkele nummers. In het algemeen vinden ze het leuk. Morgen verder, want nu naar gymnastiek.

Behalve Illias. Hij is voor de eerste keer zijn gymspullen vergeten. Illias: “Moet ik tot het einde van het jaar schrijven, meester?”

Meester: “Ja, wat dacht jij dan?”

Als ik, na de andere kinderen naar de gym te hebben gebracht, terugkeer in de klas, verneem ik dat hij al klaar is. Hij heeft inderdaad tot het einde van het jaar geschreven “Gymspullen meenemen.” Tot het einde van dit kalenderjaar. Lachend kijkt hij mij aan en ik hem, waarna hij doorgaat met de rest van het schooljaar. Slimpie.

 

Redouane en Nigel, allebei van vorig jaar, staan ook in de klas. Redouane komt een afspraak maken voor een presentatie over zijn VO-school, het Edith Stein. We maken de afspraak, welke hij samen met Amina, ook op Edith Stein, zal houden op 10 december.

 

Vrijdag 16 november 2019

 

Bij de jassenruimte ontdoen ze zich van hun jas en hangen die op. Zo ook Azzam en Yash G. Vrijwel gelijktijdig hebben ze ‘m uit en bij het zien van elkaars trui/hoodie kijken ze elkaar ongelooflijk verbaasd aan. Allebei hebben ze precies dezelfde aan. “Hè?,” hoor ik van allebei en ik reageer lachend met: “Twee halen, één betalen?”

 

Alina zal wat later komen. Een telefoontje naar school deed dit duidelijk worden. Om negen uur stapt ze de klas binnen en wordt duidelijk dat ze zich hebben verslapen. Maandag 8.15 uur.