Groep 8

 

Vrijdag 21 februari 2020

 

Ik open mijn schoolmail en zie dat er vijf kinderen een sollicitatiebrief hebben ingestuurd voor de functie van JMR-lid. Het zijn, Graziela, Selina, Lina, Ömer en Azzam. Ik lees ze door en schiet geregeld in de lach.

Zo luidde Graziela’s eerste zin: Ik wil me graag solliciteren bij de Jmr.

Ömer’s aanhef: Ik hoop dat ik met deze brief in het jmr kom ……

Selina startte op met: Ik stuur u nu deze mail, omdat ik deze officium heel graag wil.

Azzam: Graag zou ik deel willen nemen, omdat ik weet dat ik onze school kan verbeteren.

En Lina, tot slot: Het is een heel goede school, maar er mist wel een ding: de kinderraad.

 

Iedereen is aanwezig. Ook Alina, die meteen luid laat weten: “Ik heb een iPhone gekregen, meester.” Daarna noemde ze het typenummer en nog wat, maar dat kon ik niet meer volgen.

 

We beginnen met tutorlezen en gaan daarna snel door naar theaterles. Meester Chyramain is er weer.

 

Illias had al gevraagd of hij niet op de keukenkruk hoefde te staan. Iedereen is gelijk, dus na theaterles moet hij er ook aan geloven. Vaardig klimt hij op de kruk en zijn mooie, witte ’Stranger Things’ polo wordt nog beter zichtbaar.

We zingen voor hem en daarna horen we van Illias dat hij geld heeft gekregen (en nog meer gáát krijgen). Morgen gaat hij met een flink aantal klasgenoten naar een Disco in Jump Square.

 

Inmiddels heeft zijn moeder twee dozen met cupcakes afgeleverd en samen met de Fuzetea worden deze door Illias uitgedeeld. Iedereen laat het zich prima smaken.

 

Reshi en Lina hebben hun ondertekende rapport nog steeds niet bij zich. Van Lina krijg ik het tussen de middag. Reshi blijft nog in gebreke. 

Lina krijgt trouwens de opdracht mee zich vanaf maandag 2 maart in ieder geval om vijf voor half negen te melden in de rij. Vanmorgen zag ik haar om drie voor half negen door de Zweeloostraat fietsen (met haar broer in haar kielzog), hetgeen dus gewoon te laat is. Met een flink aantal leerlingen gooiden we volle vuilniszakken in de orac, even verderop. Vandaar dat ik haar ‘betrapte.’

 

In de kleine pauze komt Ali even met mij babbelen over Ajax, dat gisteren kansloos met 2 - 0 verloor van Getafe. Op een gegeven moment zei hij: “Ik acht Ajax sterker dan ……”

 

Na de kleine pauze doen we SO Spreekwoorden en Uit de Krant. Ik heb beloofd dat wie vandaag wederom een 4 zou halen voor de spreekwoorden, deze ter ondertekening mee naar huis krijgt. Uiteindelijk waren er drie die daarvoor in aanmerking kwamen, maar, zo vlak voor een vakantie, schikte ik het in der minne.

 

Ze moeten, zoals altijd, hun SO-schrift goed afschermen tegen afkijkers. Ilias, vlakbij het grote schaakbord zittend, deed dat door allerlei grote schaakstukken rond zijn schrift te zetten.

 

Alina en Jortïanny zijn de laatste twee die hun spreekbeurttitel nog moeten noteren. Beide willen niet als eerste op 2 maart (beetje eigen schuld, natuurlijk), dus wordt er geloot. Maandag 2 maart is Alina de eerste ‘spreekbeurter.’

 

Uiteraard ook de vijf kandidaten voor de JMR. Ik spreek met ze af dat ze op woensdag 4 maart een vlammende toespraak voor de klas mogen houden, waarna de verkiezingen volgen. Ze mogen folders, pamfletten en posters maken, maar snoep uitdelen mag niet.

 

’s Middags vraag ik aan Illias wat hij met de resterende cupcakes wil. Nadat er enkel zijn omgevallen, zeg ik: Mee naar huis nemen of uitdelen. Verloten?

Illias zegt dan heel snel, zodat ik versta: “Ik kloot ze wel.” Daar waar dat moest zijn: “Ik loot ze wel.” Probeer maar.

 

Ryan en Sheniel en daarna Marijn en Sophie verschijnen in de klas. Voor wat betreft de laatste twee heb ik me sinds november (BOVO) voorgenomen om hen eens stevig de les te lezen over hun slechte presteren op Sorghvliet. Ze schrikken, maar geven mij de garantie dat het nu allemaal beter gaat. Gelukkig.

Sara verschijnt ook nog ten tonele en deelt mee dat ze voor haar boekbespreking een 10 op KBL-niveau heeft gehaald en een 9 op TL-niveau. Daarna gaat zij juf Lilian assisteren.

 

De kinderen mogen iets voor zichzelf doen. Een aantal gaat tafelvoetballen. Na een tijdje loop ik langs en zie iets vreemds. Miran verklaart: “Meester, wij spelen op dwergstand.” Ik moet lachen en zie dat ze allevier op hun knieën zitten en de stokken op oogniveau hanteren. Geen gezicht, die lange lijven.

 

De laatste twintig minuten lees ik voor uit Groep 8 aan de Macht. Daarna is het voorjaarsvakantie en zie ik ze 2 maart weer verschijnen.

Illias wens ik een fijne verjaardag. De volgende in de rij jarigen, dat ben ik.

 

Donderdag 20 februari 2020 (20-02-2020)

 

Gisteravond was er de traditionele discoavond en vanochtend hebben we het er nog even over. Ze vonden het heel leuk, was de conclusie.

Jammer dat Alina er niet was. Ze voelde zich niet lekker, meldde haar vader. Vandaag is ze ook nog afwezig.

 

Enkele ondertekende rapporten ontvang ik. De laatste vier moeten het morgen bij zich hebben.

 

Ook weer enkele spreekbeurtonderwerpen en ik keur ze allemaal goed. De laatste vijf moeten het morgen in orde hebben.

 

Op het bord staat dat we vanmiddag gymnastiek hebben. Niets bijzonders, alswel dat er nu tussen haakjes achter staat (zelf).  Meester Frank is er vandaag niet, dus geef ik zélf gym en deel dat de klas mede. Reageert Graziela zeer verbaasd en luidruchtig met: “Kúnt u dat?”

Ja, dat kan ik.

Daniël bevestigt dat door te vertellen dat zijn zus Cyrelle enkele jaren geleden, toen zij bij mij in de klas zat, iedere week van mij (spel)les kreeg.

 

SO Spreekwoorden. De eerste vijf moesten ze leren, waaronder ‘Op twee gedachten hinken.’

Elisse noteerde: Je gedachten hinkelen;

Jortïanny schreef op: Op twee voeten hinken;

Mirans vondst: In twee gedachten hinken.

Duidelijk gevalletjes van: ze hebben de klok horen luiden, maar ze weten niet waar de klepel hangt. Dat spreekwoord moesten ze trouwens ook leren.

 

In het jeugdjournaal een onderwerp over Tiktok met een dansje. Dat dansje wordt door een aantal meiden meteen meegedaan. Grappig gezicht.

 

Ze zijn aan het werk en af en toe komt er iemand bij me om iets te vragen. Zo ook Daniël en als hij zijn vraag begint, kijk ik hem aan en schiet in de lach. Op zijn wang prijken twee flinke inktvlekken. Natuurlijk begrijpt hij niet waarom ik lach. Even later wél.

Heeft Daniël geregeld last van; van strepen inkt op zijn gezicht.

 

Dat jongens beter kunnen schaken da meisjes vind ik een feit. Graziela en Lina blijven volhouden dat dat een mening is, want meisjes kunnen best wel goed schaken. Ze vragen of ze het op internet morgen opzoeken. Ze vinden hun gelijk níet en druipen af.

 

’s Middags, na bibliotheekboeklezen, proberen we achter de oplossing van het AD-schaakprobleem te komen. Daarbij laat ik meteen het notatiesysteem zien. Bij een flink aantal valt het muntje en begrijpt nu waarom bij een echte schaakwedstrijd zo driftig wordt geschreven.

 

Dan naar gymnastiek voor de spelles. Eerst een tikspel met twee  tikkers. Daarna drie potjes trefbal en als afsluiter ‘iemand is hem, niemand is hem met onthouden.’ Ze rennen wat af.

Na afloop vraag ik wie er nu daadwerkelijk heeft gedoucht. Slechts een viertal.

 

Illias wens ik om drie uur nog een fijne oudejaarsdag en de rest ‘tot morgen.’

 

Dinsdag 18 februari 2020

 

Jortïanny is er gelukkig weer. Navraag of de koude consumpties, afgelopen zaterdag, er iets mee hadden te maken, werd ontkend. Later gaf ze toe dat het er wel een beetje mee te maken had.

 

In de krant het woordje ‘kroost,’ hetwelk we later zullen noteren met als betekenis: kinderen.

Meester: “Een woordje dat er heel veel op lijkt, maar totaal iets anders betekent, is kroos. Wie weet wat dat is?”

Ali: “Tony Kroos.” (bekende voetballer uit Duitsland)

 

Vrouwe Justitia behandel ik ook en laat het noteren in het Uit de Krantschrift. Vervolgens print ik voor ieder kind een plaatje ervan uit, dat ze in hun schrift moeten plakken. Moa pakt een lijmpotje en spuit zóveel lijm op de achterkant dat het lijkt of de echte Vrouwe Justitia zijn schrift in moet.

 

De toegangskaartjes voor de discoavond van morgen worden over de andere groepen verspreid en in mijn groep ook uitgedeeld. Ze moeten ‘m voorzien van hun naam en morgenavond bij zich hebben.

 

De verdere ochtend zijn ze bezig met rekentoets afmaken en begrijpend lezen.

 

’s Middags gaan we een begin maken met het spreekwoordenschrift. Een vijftal wordt genoteerd en moeten voor a.s. donderdag worden geleerd. 

Dan steekt Lina haar vinger op. Ze vraagt met een benepen stemmetje en wijzend naar iets: “Meester, kunt u dat spinnetje weghalen voor mij?” Ze wijst naar de plantenpot en inderdaad zit op de rand ervan een ongelooflijk minuscuul klein spinnetje. Een vergrootglas had uitkomst geboden. Ik pak ‘m op en laat ‘m aan haar zien. Ze valt bijna van haar stoel, net als haar buurtjes. Ieeeeeeuw.

Yash G. deponeert hem even later uit het raam.

 

Venn en Jolin (oud-leerlingen van vorig jaar) komen gezellig even langs.

 

Uit de Krant overhoor ik mondeling door heel veel vragen te stellen. Zo ook ‘urn.’ 

Meester: “Waar gebeurt het verbranden van dode mensen?”

Azzam: “Crematoria’s.”

Illias: “Crematoria.”

Meester: “Goed. En wat is het hele werkwoord?” (cremeren)

Lina, enthousiast: “Reanimeren.”

Ik schiet in de lach, want ik heb er meteen een beeld bij; de as uit de urn met hartmassage weer op gang brengen. Over mond-op-mondbeademing heb ik het maar even niet.

 

Dan, eindelijk, weer eens voorlezen uit Groep Acht aan de Macht. Echt heel lang geleden, maar al snel weer op schema.

Het gaat over verkiezingen in groep 8 met politieke partijen, enzo. Komt mooi uit, want vanmiddag heb ik aangegeven, dat iedereen die in de JMR wil mij via de mail een soort sollicitatiebrief moet sturen; uiterlijk vrijdag. Ik kies de drie ‘beste’ eruit, waarop daarna door de rest kan worden gestemd.

 

Om drie uur wens ik ze “Tot morgenavond.” Ze komen allemaal.

 

Na schooltijd heb ik nog een vijftal oudergesprekken. Morgen studiedag en discoavond. Wéér een lange dag.

 

Maandag 17 februari 2020

 

Jortïanny wordt (wederom) ziek gemeld. Enkele meiden van afgelopen zaterdag weten te melden dat dat weleens zou kunnen liggen aan het aantal koude drankjes dat zij achter elkaar nuttigde. Of zou ze nú al op zichzelf wonen?

 

Lina zet ik even in het zonnetje. Ze laat haar oorkonde en gekregen Katorenboek zien. De oorkonde is al wat gekreukt en ik draag haar op deze te laten lamineren bij juf Lilian.

Ook toon ik de foto van Lina (zie zaterdag) op het scherm.

 

De vijf meiden hebben behalve McDonald’s ook nog Starbucks bezocht. Vonden ze wel erg duur.

 

Er zijn weer enkele kinderen die een spreekbeurtonderwerp hebben. Ik keur ze en goed, waarna ze hun naam en onderwerp op de lijst noteren. Ali doet dat wederom met kleine letters. Zelfs zijn naam.

 

Dan een rondje weekend. Niet veel bijzonders. Het enige vermeldenswaard is het feit dat Yash G. met Aadi (oud-leerling) naar het Surinaams Museum in Amsterdam is geweest. Was enorm interessant en informatief, begreep ik.

 

Ook vermeldenswaard is dat Reshi een heel mooi nieuw tv-scherm kreeg opgehangen in zijn kamer.

 

De rest van de ochtend weinig bijzonders.

 

’s Middags de introductie van de JMR (JongerenMedezeggenschapsRaad). Of, zoals Alina het verwoordde: “Dus een soort kinderraad.” Uit de hogere klassen dient steeds één leerling zijn/haar groep te vertegenwoordigen. Ideeën kunnen vanuit de groep komen, welke door de klassenvertegenwoordiger in de JMR-vergadering naar voren wordt gebracht.

Op de vraag wie die functie op zich zou willen nemen, stak bijna iedereen de vinger op. Dat zullen dus verkiezingen gaan worden.

 

Dan de laatste ronde schaken en de uitreiking van de bekers. Elisse wint de verliezerspoule en Ömer is de trotse winnaar van de winnaarspoule en dus van onze school.

 

Gymnastiek, maar niet voor Selina. Zij is voor de eerste keer haar gymspullen vergeten en begint met schrijven in haar agenda, waarmee ze overigens snel klaar is, want nog maar kort tot aan de zomervakantie.

 

Zaterdag 15 februari 2020

 

Met de tram (lijn 9) bijtijds naar de Centrale Bibliotheek voor de voorleeswedstrijd. Bij halte Leyweg zag ik Graziela en haar moeder dralen. Graziela keek de tram in, blijkbaar wachtend op haar medesupporters Elisse, Jortïanny, Selina en natuurlijk Lina. Op het laatste moment zag ze mij zwaaien en maakte ik duidelijk dat ik haar ‘daar’ zou zien.

Tamelijk vroeg was ik bij de bibliotheek en besloot eerst nog een kopje koffie te gaan drinken in de tegenoverliggende bistro van meubelwinkel Hulshof.

Na een tijdje zag ik de meiden aankomen en de bibliotheek binnen gaan door de automatische draaideur. Giebelend en pratend, natuurlijk. Prompt stopte de draaideur toen ze  erin stonden.

Na een tijdje ging ik ook naar binnen en steeg met de roltrap naar de derde verdieping toen ik de moeder van Lina en de meiden naar beneden zag komen. “Heb je nu al gewonnen?” grapte ik. Ze waren nog te vroeg, dus gingen nog even naar beneden.

Boven begroette ik juf Irma, die een deel van de jury vormt. Ze vindt het jammer dat het mijn laatste keer is dat ik er ben, net als de andere leden van de organisatie, die ik intussen best wel goed ken. Blijkbaar ben ik één van de weinige leerkrachten die zijn voorlezer supportert.

Om half elf begon het voorleesfestijn. Lina was best wel zenuwachtig. Bovendien moest ze als één van de laatsten voorlezen. Ze deed het heel erg goed. Opvallend was, was dat ze niet bleef staan, maar plaatsnam in de mooie voorleesstoel.

Dan een kwartiertje wachten. De vier meiden zaten flink op hun mobiele telefoon te rommelen.

Dan de uitslag. De jury besloot dat er elf nummers 2 zijn en één winnaar. Die winnaar was ene Wieger van de Willem de Zwijgerschool. Jammer voor Lina, die ik tot de grote kanshebbers beschouwde.

Allemaal kregen ze een oorkonde en een boek van Jan Terlouw: Koning van Katoren.

We namen afscheid van elkaar. Ik ging direct naar de tram om naar ……. school af te reizen om het verjaardagspartijtje van mijn kleindochter Gisel voor te bereiden. Om twee uur begint het.

De meiden gaan nog een hapje doen bij ……. McDonald’s.

 

Vrijdag 14 februari 2020

 

Jortïanny is er gelukkig weer, waarmee het stel weer eens compleet is.

 

Moa geeft me een hand bij de klassendeur en wenst me vervolgens een heel fijne Valentijnsdag. Prompt krijg ik een Ferrero Rocher-hart van hem aangereikt. Wat sympathiek en attent. Meester Frank valt dezelfde eer te beurt, omdat Moa’s broertje bij hem zit.

 

We beginnen met tutorlezen, tijdens welke ik een duo betrap op wel erg snel lezen en hun boek (van wel 78 pagina’s) weer ruilen. Afgelopen woensdag het boek gehaald en nu al uit. Dat kan niet. In eerste instantie blijven beide beweren het echt helemaal te hebben uitgelezen. Later halen ze bakzeil.

 

Direct erna door naar theaterles van juf Robin.

 

Daarna weer terug in de klas, waar ik de twee schaakbekers als prijs introduceer. Gisteren kwam ik op het idee de twee al jaren in de gang prijkende schaakbekers in de gang (van 10 en 11 jaar geleden, respectievelijk een eerste  en tweede prijs) te gaan gebruiken voor het klassenschaaktoernooi. Immers, ik moet toch ook gaan opruimen en anders worden ze wellicht weggegooid. Nieuwe plaatjes erop, waarmee een 1ste prijs voor de winnaarspoule werd gecreëerd en een 1ste prijs voor de verliezerspoule. 

Vonden ze leuk.

 

Na het jeugdjournaal naar buiten waar de kinderen een soort verstoppertje spelen, hetgeen gisteren ineens weer ‘naar boven’ kwam. Jaren geleden, zeiden ze, speelden ze dit spel ook.

Yash R. doet ook mee, maar niet lang. Hij zoekt naar zijn verloren oordopjes en vindt ze niet.

 

Na de pauze leest Lina voor de laatste keer op school haar voorleesstukje voor voor de klas. Het gaat goed en ze heeft er zin in, morgen. Graziela, Elisse, Jortïanny en Selina gaan mee als supporters. Ook haar moeder en ik zullen acte de présence geven.

 

Jortïanny heeft ook nog een mededeling voor de klas. Ze gaat op de kruk zitten en vertelt dat ze er een broertje of zusje bij gaat krijgen. “Mijn moeder is drie maanden zwanger,” vertelde ze. Leuk, natuurlijk, al waren er ook wat reserves. Jortïanny vindt zich eigenlijk best wel oud voor nog een klein broertje of zusje erbij. Illias gooide nog wat olie op het vuur door te stellen: “Maar als jouw broertje of zusje zes jaar is, ben jij al achttien.”

Jortïanny, direct en fel daarop reagerend: “Dan ben ik allang het huis uit.”

 

SO Uit de Krant en ik kijk het ook snel na. ‘Niet voor één gat te vangen’ moest worden genoteerd.

Illias schreef op: Niet in een gat kunnen vallen.

Reshi noteerde: Uit de gat iets maken.

Yash G. produceerde: Niet voor een gat vallen.

 

‘Van de nood een deugd maken’ was een ander te noteren spreekwoord.

Elisse’s vondst: Van de nood ondeugend maken.

 

’s Middags eerst bibliotheekboeklezen en daarna twee ronden schaken. De verliezerspoule is bijna helemaal gespeeld; nog slechts een restpartij. In de winnaarspoule moet nog één ronde worden afgewerkt en die doen we maandag. Maandag zullen dan ook de definitieve winnaars bekend zijn.

 

Donderdag 13 februari 2020

 

Jortïanny wordt ziek gemeld. De rest, dus ook Yash R., is er weer. Yash was gisteren alweer present.

 

De kinderen komen eerder binnen vanwege vallende regenen. Reshi en Miran maken van de gelegenheid gebruik al bij mij te komen met hun aantekenblaadje met te behandelen onderdelen van hun spreekbeurt. Beide keur ik goed, respectievelijk Apple en Politie. Met een stift mogen ze op de lijst hun naam en onderwerp op een zelfgekozen datum neerschrijven. Ze zijn de eersten dus nog plek zat.

Opmerkelijk is, dat ze hun naam/onderwerp niet op de verst mogelijk gelegen datum zetten, hetgeen heel vaak het geval is. Grappig.

 

Selina, bij binnenkomst waarschuwend: “Meester, ik ben moe.” Blijkt dat ze pas om elf uur naar bed is gegaan. Een oom was jarig.

 

Moa heeft zijn spreekwoordenboek van thuis meegenomen. Er staan er wel 10.000 in. Ik blader het door en kom er (vanzelfsprekend) eentje tegen die ik niet ken: Zijn achterdeur  open zetten.

Betekenis: Een wind laten.

 

Reshi heeft een nieuwe vulpen. Een blauwe van Pelikan. Hij schrijft er geweldig mooi mee.

Even later komt Elisse naar mij toe met háár vulpen, toevallig ook een Pelikan, maar dan rozerood. Het ding lekt. Niet zo verwonderlijk, want de enige vulling heeft losgelaten, daar waar er altijd een tweede bij moet om de eerste tegen te houden. Ik maak het ding helemaal schoon, overhandig haar het gereviseerde apparaat en houd mijn hand op voor twee euro onderhoudsonkosten. Lachend liep Elisse weg.

 

Miran en Reshi hebben opvallend veel (moeilijke) antwoorden van ‘Op naar ’t VO’ goed. “Zeker opgezocht op de computer?” stel ik. Een lachend zwijgen, waardoor ze door de mand vallen. Jaja, mooie sier maken, heet dat.

 

We bespreken Spelling en een woord dat daarin voorkomt is ‘theestruik.’ Dat die op een theeplantage groeit wisten ze niet, maar nu wel.

Meester: “Wie kan nog een andere plantage noemen?” (koffie-, bananen-, katoenplantage)

Illias: “Wietplantage.”

 

SO Uit de Krant van afgelopen dinsdag kijk ik na. 'Enquêteur’ als iemand die een enquête afneemt, moest worden geleerd en opgeschreven.

Yash G. schreef, analoog naar ‘collectant:’ Enquêtant.

 

Lina had in plaats van ‘sanctie’ ‘Anctie’ genoteerd. Komt mevrouw bij me en vraagt: “Meester, waarom heeft u dat helemaal fout gerekend? Ik heb maar één letter fout.”

Bleef ze nog lang volhouden, ook, totdat ik haar wees op voorgaande overhoringen, waar ik tamelijk coulant was in het gegeven cijfer.

 

’s Middags rekentoets deel I afmaken en daarna de volgende ronde schaken. Daarna naar gymnastiek.

 

Na schooltijd tot ’s avonds rapportgesprekken. Altijd prettig en gezellig.

 

Dinsdag 11 februari 2020

 

Graziela is eerder op school en vertelt lachend dat ze gisteren haar rekenwerk is vergeten mee te nemen naar huis. Ik bonjour haar snel de klas in om het alsnog te gaan maken, hoewel 8.20 uur arriveren natuurlijk veel te weinig tijd oplevert om het voor elkaar te krijgen.

 

Yash. R. is nog steeds ziek.

 

Daniël, wanneer hij mij een hand geeft bij binnenkomst: “Meester, om half drie moet ik vertrekken. Naar ortho.”

 

Jortïanny is binnen korte tijd wederom te laat en moet zich morgen bij meester Frank (van groep 7) om acht uur melden.

Hetzelfde geldt even later voor Illias. Ook hij is te laat en zal zich om 8.15 uur moeten melden bij meester Frank.

 

Bovenstaande zijn allemaal voorbodes van hoe de sfeer deze ochtend zal gaan verlopen, want wanneer ik de tien figuren, die hun rekenwerk thuis moesten afmaken, vraag het in te leveren, blijken slechts drie (!!) van hen het helemáál en netjes in orde te hebben. De redenen van niet-in-orde-hebben zijn uiteenlopend: vulpen vergeten, ‘ik wist niet dat die som ook moest,’ ‘ik snapte iets niet,’ of, zoals bij Graziela, boek en schrift vergeten.

Op een aantal van 18 kinderen is dit natuurlijk veel te veel en ik gaf ze flink op hun falie. Vervolgens moest er achter elkaar keihard worden gewerkt (werkwoordspelling, begrijpend lezen), waarbij iedere verstoring direct zeer streng de kop werd ingedrukt. Geen centimeter ruimte en dat handhaafde ik tot elf uur, waarna nog een enorme preek volgde, waarin ik ze op hun verantwoording wees. Ze waren onder de indruk, schat ik in. Ze begrepen in ieder geval.

Sommigen denken waarschijnlijk dat ze er al zijn en dat ze zelfs hun VMBO/HAVO/VWO-diploma al op zak hebben nu ze zijn aangemeld op het VO. NIET, dus.

 

Daarna weer wat ontspannener met jeugdjournaal en bespreking van het begrijpend lezen.

 

Graziela betaalt haar twee euro voor de discoavond, zodat nu de gehele klas aanwezig zal zijn. Leuk.

 

’s Middags SO van Uit de Krant en om twee uur een ronde schaken (om twee uur, zodat Daniël nog mee kan doen).

 

Tegen drieën waarschuw ik ze voor de dag van morgen. Juist gedrag bij meester Frank.

 

Maandag 10 februari 2020

 

Mijn kleindochter Gisel is vandaag jarig. Alweer vijf jaar!!!!

 

Yash R. wordt door juf Lilian ziek gemeld.

 

Selina, op het schoolplein met een potje in haar hand: “Meester, ik heb aardbeienkwark bij me.”

 

Graziela is er nog niet. Naar de orthodontist.

 

Op Graziela na heeft iedereen een discoavondstrookje en twee euro bij zich. Mooi.

Ook zijn er al drie kinderen die hun ondertekende rapport bij zich hebben. Ook mooi.

 

Dan introduceer ik de spreekbeurten, waarmee we na de voorjaarsvakantie gaan beginnen. Tot aan de voorjaarsvakantie zijn ze in de gelegenheid een spreekbeurtonderwerp te bedenken aan mij door te geven. Géén flutonderwerp (mijn hamster; mijn guppie, Michael Jackson; Billie Eilish), maar een onderwerp van niveau. Daartoe moeten ze eerst op zoek gaan naar voldoende informatie en mij middels een briefje (met daarop te behandelen punten) het onderwerp doorgeven. Pas dan mogen ze hun naam en onderwerp invullen op de lijst.

 

Yash G. heeft zijn verjaardagspartijtje gehouden, afgelopen zaterdag met een bowlingfeest in Ockenburgh.

Daarna heeft hij in de stad een mooi schaakspel uitgezocht.

 

Ömer heeft met 7 – o gewonnen van SVH. Twee doelpunten en twee assists, waarmee hij géén ‘man of the match’ werd, want er was een speler die vier keer scoorde.

 

Azzam heeft een cap bij zich van het Nederlands cricketteam en showt 'm aan de klas.

 

In de krant uiteraard veel berichten over Ciara. De hevige storm, welke gisteren (en ook nog een beetje vandaag) over ons land raasde.

 

Pauze. Lina: “Meester, ik ben mijn gymspullen vergeten in mijn fietsmand.”

Meester: “Goh dat is alweer een tijdje geleden dat jou dat overkwam.”

 

In de pauze kwam Graziela terug van de ortho. Ze legde uit wat de orthodontist allemaal had gefikst en sprak steeds van de ‘orthodintest.’ Moeilijk woord ook om uit te spreken met een beugel.

Haar beugel mag binnen nu en vier maanden uit. Maak ik dus wellicht nog net mee.

 

Ze moeten hun rekenwerk afmaken. Als Illias het zijne af heeft, laat hij het door mij nakijken. Ik streep een fout aan, waarop hij reageert met: “O, ik heb een niet-goed-kijken-fout gemaakt.”

 

Bij overblijf zit bijna iedereen te schaken. Leuk. Tegen enen moeten ze opruimen. Ali heeft blijkbaar verloren, want hij zegt: “Meester, altijd ik domineer in het begin, maar later verlies ik.”

Illias reageert daarop en zegt dat het bij hem precies andersom is. Hij verliest in het begin vaak belangrijke stukken. Zij speelden dus tegen elkaar.

 

Lina leest haar stukje voor voor de klas. Het gaat steeds beter. De komende dagen moet ze iedere dag voor de klas oefenen, zodat ze aanstaande zaterdag goed beslagen ten ijs komt.

 

Dan nog een ronde schaken. Gaby staat binnen twee zetten op verlies. Herdersmat. Ze baalt. Zal haar, als het goed is, nu nooit meer overkomen.

 

Naar gymnastiek. Ze krijgen les van een stagiair, de komende zes weken.

 

Na schooltijd snel naar huis. Gisel wacht op haar opa en oma ……… en cadeautje.

 

Vrijdag 7 februari 2020

 

We beginnen met tutorlezen en als Graziela haar leesmaatje Kerem uit groep 7 ophaalt, instrueert ze hem alvast met: “Ik wil dat je vandaag leest met wat meer plezier. Net of je het leuk vindt.”

Grappig. Bij die tweede zin hoor ik mezelf, als iemand niet goed of actief meedoet.

 

Direct erna door naar theaterles. Niet door meester Chyramain, maar door zijn invalster juf Robin.

 

Twaalf kinderen hebben al een strookje voor de disco-avond bij zich, alsmede de verschuldigde twee euro toegangsgeld. Mooie score.

 

Het huiswerk van meester Frank, dat ze vandaag af moesten hebben, haal ik op. Ze moeten het tegenwoordig op vrijdag bij mij inleveren.

 

‘Op naar ’t VO’  kijken we gezamenlijk na. Een oefening Duits/Turks staat erbij en wel tellen. Wanneer we bij ‘6’ in het Duits zijn, regeert Daniël opmerkelijk snel met de Duitse vertaling ervan.

 

Illias heeft géén koffie bij zich.

 

In de kleine pauze bezorg ik Roni een geweldig mooie panna. Schampertjes lachend loopt hij weg.

 

In het jeugdjournaal een item over tik-tok. In een VO-school is er een speciale ruimte ingericht waar die filmpjes mogen worden opgenomen. Een aantal meiden zie je dansen, waarop een flink aantal meiden uit mijn klas alle bewegingen bijna vlekkeloos nadoen. Grappig tafereel.

 

’s Middags deel ik de rapporten uit en bij ieder kind houd ik een praatje. Doe ik expres om iedereen eens even in het zonnetje te zetten; of een lauw zonnetje.

 

Daarna schaken. Ömer (heel sterk) moet tegen Gaby (totnutoe nog geen gewonnen partij. Gaby wint en da’s ongelooflijk leuk voor haar. Ömer neemt zijn verlies sportief.

 

En dat was ‘m voor deze week.

 

Donderdag 6 februari 2020

 

Ali is om 8.20 uur in de klas met de mededeling: “Meester, ik heb Nieuwsbegrip niet gemaakt.”

Het stond wél in zijn agenda, maar daar kijkt hij dus blijkbaar niet in. Ik raad hem aan dan voortaan al rond acht uur op school te komen, want tien minuten voor dit huiswerk is een beetje weinig.

Ali: “Ja, meester, maar ik kwam er net pas achter.”

 

Yash G., net voordat hij in de rij gaat staan: “Meester, kent u Tina?”

Ja, die ken ik wel. Tina Turner. Op dat moment neemt zijn moeder het woord over en krijg ik te horen dat Yash gisteren naar de musical Tina in Utrecht is geweest en dus heel laat naar bed is gegaan. Maar hij moest wél gewoon naar school. The right spirit.

Later bleek dat het een try-out was en dat Yash’ neefje erin meespeelde.

 

Ömer, lachend: “Meester, hoeveel cijfers heeft het alfabet?”

Meester, slim: “Zeven.” (alfabet telt 7 letters.)

Ömer: “Nee.”

Meester: “Dan 26.”

Ömer: “Nee.”

Meester:”Nou, zeg het dan maar.”

Ömer, triomfantelijk: “Geen één.” (inderdaad, het alfabet kent geen enkel CIJFER)

 

Roni spreek ik aan op zijn gedrag, gisteren, bij meester Frank. Eergisteren had ik hem apart nog duidelijk gemaakt zich te gedragen. Niet, dus. Ik geef hem maar meteen een plekje apart, zodat hij niet meer kan worden afgeleid door anderen. Want dat is zijn lezing.

 

Tussen de bedrijven door moeten ze zangnummers voor de disco-avond gaan noteren. Op het eind van de ochtend maken we een klassen-top-10, welke we naar de diskjockeys gaan sturen.

De uitnodiging voor de disco-avond krijgen ze mee. Het strookje plus 2 euro moeten z.s.m. retour.

 

Ongeveer de helft van de klas heeft zijn of haar aanmeldformulier ingeleverd op de VO-school van eerste keuze. Op het digibord laat ik via OT (OnderwijsTransparant) zien hoe de stand van zaken is.

 

Gisteren zijn (eindelijk) de schoolfoto’s gearriveerd. Ik deel ze uit en uiteraard vinden ze dat ze er niet goed op staan. Pubers.

Selina showt haar foto aan Reshi en zegt er duidelijk bij: “Kijk die puist onder m’n kin.” Viel best mee.

 

We bespreken het gemaakte huiswerk en doen enkele berichten uit de krant, waaronder twee rampen in Turkije (lawines en een vliegtuig dat in drieën brak bij de landing).

Ook een onderwerp over Zweden waar moslimmeisjes, als het aan de grootste politieke partij ligt, op school geen hoofddoek meer mogen dragen. Er ontspint zich een aardige discussie.

 

Graziela vraagt of ze naar de WC mag. Dat mag en ze pakt een WC-rol uit het mandje. Een andere WC-rol sleept ze per ongeluk mee en deze valt op de grond. Een flinke sliert WC-papier trekt ze achter zich aan. Wanneer ze het in de gaten heeft, gooit ze al dat WC-papier in de prullenbak. “Over duurzaam gesproken,” geef ik haar mee.

 

Kleine pauze. Ik zie Illias met een flinke bak druiven naar de kraan lopen om ze af te spoelen. “Hè, gelukkig geen koffie, deze keer,” denk ik nog.

Prompt twee minuten later trekt hij een Starbucks Caffe Macchiato uit zijn tas, prikt een rietje door het deksel en begint te drinken.

Illias, lachend: “Ja, die had ik nog over.”

Koffieleut.

 

Daniël voetbalt lekker mee. Hij heeft geen last meer van zijn ipponrug.

 

Dan de klassen-top-10 voor de disco-avond. Ik inventariseer wat ze hebben opgeschreven en moet constateren dat de mij meest vreemde artiestennamen  en liedtitels voorbij komen. 

“Nou, Michael Jackson of Madonna zitten er niet meer bij,” merk ik op.

De lijst bestaat uit:

 

Lottery - K-camp;

Roxanne - Arizona Revas;

Falling - Trevor Danial; Sugar van Brock Hampton;

Chale - Numidia;

Three nights - Dominic Fike;

Alleen wij - Numidia & Famke Louise;

Yummy - Justin Bieber;

The Box - Roddy Ricch en

Bad Guy - Billie Eilish.

 

Gaby mag de lijst op het daarvoor bestemde formulier schrijven.

 

’s Middags kijken we Spelling na en doen we de derde ronde schaken. Ging lekker.

 

Dinsdag 4 februari 2020

 

Jortïanny meldt zich vroeger, maar niet geheel op tijd; om 8.17 uur. Haar verweer: “Ja, ik belde om kwart over acht aan, maar juf Lilian deed niet meteen open.”

 

Daniël, op het schoolplein: “Meester, ik kan vandaag niet bukken.”

Meester: “?”

Daniël: “Gisteren heb ik zware training gehad en ben op mijn rug gevallen.”

Een ippon door een veel sterkere en zwaardere tegenstander werd hem min of meer fataal.

Rustig aan doen, dan maar.

 

Reshi baalt. Hij ziet zijn gisteren vergeten gymspullen op mijn keukenkruk liggen.

 

Yash G. verjaart vandaag en wordt 12. We zingen voor hem en horen dat hij € 20,= heeft gekregen en een schaakbord heeft gevraagd (maar nog niet gekregen). Leuk, dat dat schaken thuis vervolg krijgt in de vorm van een cadeau. Een nuttig cadeau en bovendien beter, in mijn ogen, dan het zoveelste computergame.

 

Illias gaapt. Selina gaapt. En dat terwijl ik toch niet saai lesgeef. Ik zeg er duidelijk wat van. Illias meldt dan dat hij gisteravond laat op kraamvisite was in HAGA (eerste dachten we dat hij live bij een geboorte was) en Selina heeft gewoon slecht geslapen.

Toch maar gewoon bedwingen, die gaap.

 

We kijken gezamenlijk het huiswerk na en komen op de een of andere manier op bioscoop Euro Cinema aan de Leyweg. Niemand wist, begrijpelijk, dat daar ooit een bioscoop was. Yash R. wist nog wel dat het gebouw (later) Euro House heette. Het flatgebouw dat er nu staat, draagt de naam ‘Lumière,’ waardoor er nog een blijvende herinnering is aan de vroegere bioscoop.

 

Het is kleine pauze. De ouders van Yash hebben zijn traktaties gebracht; gezond aan een flinke prikker en een zakje met een mandarijn en snoerbinders erin. Origineel.

Voor de meesters en juffen is er een door mams gemaakte kersentaart en doosje Merci.

 

Illias stapt op mij af en vraagt: “Meester, mag ik m’n ice coffee drinken?”

Ik kijk hem verbaasd aan als hij een flinke koffiebeker van Starbucks toont. Zit je bijna 43 jaar in het onderwijs, krijg je tóch weer met iets onverwachts te maken. Lachend geef ik hem permissie.

 

Verder met taal. ‘Braakliggend terrein’ komt aan de orde en ik leg het uit, waarop Roni reageert met: “O ja, daar stonden vroeger allemaal flatten.”

 

’s Middags deelt Yash nogmaals stokjes gezond uit, want hij had er ruim teveel. Daarna gaat hij met Ali en Yash de klassen rond. Uiteraard beginnen ze eerst bij mij. Het doosje Merci wordt door Ali opengemaakt. Prompt houdt hij het te schuin, waardoor alle Mercietjes eruit glijden. Gelukkig zijn ze verpakt. Ik pak, zoals gewoonlijk, mijn favoriete smaak: een groene.

 

Lina bereidt haar voorleesstukje voor en performt het even later voor de eerste keer voor de klas. Immers, op zaterdag 15 februari is de voorleeswedstrijd in de Centrale Bibliotheek en dan moet ze er stáán. 

Voor een eerste keer ging het redelijk. De komende anderhalve week gaan we finetunen. 

 

Tweede ronde schaken. Niet voor Miran, want die moet om half drie voor bloed prikken naar het HAGA-ziekenhuis. Morgen zal hij zijn partij tegen Illias inhalen.

 

Gelukkig geen partijen die heel snel zijn afgelopen (door een herdersmat). Ze leren.

 

Maandag 3 februari 2020

 

Bij de klassendeur geef ik Daniël een hand. Hij zegt netjes gedag terug, waarop ik hem vraag: “Waar is je tas?”

Daniël: “O.” Vervolgens pakt hij ‘m van de kapstok.

Nog geen twee tellen later zie ik de vader van Daniël wapperen met enkele schriften en een etui. Van Daniël, dus. Oók vergeten. Tsja, maandagochtend.

Later hoor ik van Daniël dat zijn vader vandaag verjaart. 49, begreep ik. Mijn felicitaties.

 

Graziela ziet er heel jarig uit. Afgelopen donderdag was ze jarig en vandaag viert ze het op school. We zingen voor haar, waarna we horen dat ze een mooi schaakspel heeft gekregen. Gaaf.

Voor wat de traktatie betreft: mams zal ‘m rond tien uur komen brengen.

 

Jortïanny is duidelijk te laat en zal zich morgen om 8.15 uur moeten melden. De wekker was niet afgegaan.

Ömer moet voor een voetwrattenbehandeling naar de huisarts en zal wat later komen.

 

Selina heeft een mooie nieuwe, rode jas aan. Gekregen. Ziet er zeer goed uit.

Alina heeft ook een nieuwe jas gekregen en showt ‘m voor de klas. Ziet er ook goed uit. Het is een merkjas en enthousiast vertelt ze erbij hoeveel die heeft gekost. De prijs die ze noemde, durf ik hier niet neer te schrijven. Buiten alle proporties, vind ik.

 

Een flink aantal heeft nog wat laatste Open Dagen bezocht en de meesten hebben een lijstje. De nummer 1 van dat lijstje noteer ik in ‘mijn bijbel.’ 

Populier MAVO, Maris Bohemen en Rijswijks Lyceum werden meerdere keren genoemd als VO-school van eerste keuze.

 

De moeder van Graziela komt een HEMA-taart brengen. Graziela vond het leuk om in haar laatste basisschooljaar eens wat anders te trakteren dan een zakje snoep.

We moeten wat improviseren, omdat er geen bordjes en vorkjes bij zaten.

Bijna iedereen wil een stuk en laat het zich prima smaken.

 

Met het jeugdjournaal en de krant hebben we het over het coronavirus, wat het nieuws al een aantal dagen beheerst.

Graziela gaat met Elisse en Lina de klassen rond.

 

We kijken huiswerk na, waarna het alweer pauze is.

’s Middags gaan we ermee verder. Ook doen we de eerste ronde schaken. Drie partijen in de winnaarspoule zijn wel erg snel beslist. Meest door een herdersmat.

 

Dan nog gymnastiek en dan zit de eerste dag er ook alweer op. Ik wens Yash G. een prettige oudejaarsavond. Morgen is hij jarig.

 

Dan hieronder nog wat grappige quotes uit groep 7. Op de computer moesten de kinderen van meester Frank een klachtenbrief schrijven.

 

‘Ik wil graag dat de voedsel en waren ordonditeit langskomt.’

‘Ik hoop dat u snel en met goede nieuws gaat komen.’

‘Dus zou ik graag willen dat ik misschien een gratis of afgeprijsde nieuwe bal krijg.’

‘Dus wil ik dat jullie meer aandacht besteden aan mijn televisie of geef een nieuwe televisie.’

‘Op het briefje stond letterlijk dat het leuk en lang was . Maar dat was het niet.’

[klacht: een verjaardagstaart met verkeerde naam] ‘Kan ik volgende week bij u komen ? Kunt u het oplossen? Ik geef u 7 euro voor een nieuwe taart met mijn naam erop .’

‘Mijn kofferbak ging gister niet open. En mijn boodschappen kunnen dus niet in mijn kofferbak.’

‘5 minuten later deed ik hem aan. Maar daar stond nog steeds WARNING VIRUS. Dus ik zou willen dat jullie hem gaan maken. Of ik koop een nieuwe.’

‘Gisteren heb ik een konijn gekocht. Toen ik thuis kwam was de kooi kapot. Als ik de konijn in de kooi doet, krijgt de konijn pijn. Dat is niet fijn. Dus mag ik een andere kooi? Want ik had een mooie blauwe kooi. Mag ik een nieuwe, mooie, blauwe kooi?’

 

Dinsdag 28 januari 2020

 

De kinderen komen eerder de klas binnen vanwege regenval. 

 

Als Jortïanny mij een hand geeft, zegt ze: “Goedemorgen, meester. En ja, ik ben afgestapt, meester.”

 

Veel kinderen geven de aanwezige meester Mike ook een hand. Hij neemt vanmorgen een enquête af bij de kinderen. Ten behoeve van zijn studie.

 

Miran is al een paar dagen niet zo lekker, dus ook vanochtend vraag ik hoe het met hem gaat en wat hij heeft gegeten, vanmorgen. Het eerste: “Beter, meester.” Het tweede: “Niks, meester.” 

Meester: “En wat heb je bij je voor in de kleine pauze?”

Miran: “Een banaan, meester.”

Ik ben verbaasd. Vanmorgen niks gegeten en slechts een banaan voor de verdere morgen. Ik gebied hem nu in ieder geval een halve banaan te nuttigen. Ook wijs ik hem op het belang van een goed ontbijt, ook al ben je niet zo lekker. Eigenlijk een taak van zijn ouders, natuurlijk. 

 

Yash R. spreek ik nog even over gisteren. Hij is danig onder de indruk en ik heb het gevoel dat hem dit nooit meer zal overkomen.

 

Ik introduceer meester Mike en het feit dat hij een enquête gaat afnemen. 

Meester: “Wat betekent dat?”

Reshi: “Vragenlijst.”

Meester: “Wat is het hele werkwoord?”

Roni: “Enquêteren?”

Meester: “Helemaal goed. En wie doet dat?” (enquêteur) 

Selina, droogjes: “Meester Mike.”

 

Meester Mike had een half uur uitgetrokken voor zijn onderzoek, maar dat was een flinke misrekening. Tegen half tien was de zaak, tot opluchting van de kinderen, geklaard. Heel veel vragen, hoge snelheid en veel onduidelijkheden.

 

De aanmeldformulieren en OKR’s deel ik uit. Het in de envelop schuiven van de papieren gaat Illias nu heel goed af. Zeker geoefend.

 

Jeugdjournaal en pauzehap. Miran eet de andere helft van zijn banaan op en ik geef hem van mij een halve eierkoek. Heeft dat grote lijf toch wat in de maag.

 

‘Auschwitz’ (75 jaar geleden bevrijd en nu herdacht) is het uitgebreide thema in het jeugdjournaal en in de klas hebben we het er nóg uitgebreider over.

 

Yash G. en Roni doen een partij inhaalschaak. De partij eindigt in remise.

De rest van de kinderen is buiten voor de kleine pauze, maar niet lang. Het is water- en steenkoud, dus tamelijk snel weer naar binnen.

 

We bespreken het huiswerk ‘Op naar ’t VO’ en ze krijgen nieuw voor aanstaande maandag.

 

In mijn kasten vond ik nog wat toetsboeken van heel lang geleden met daarin enkele teksten Begrijpend Lezen. We doen de eerste.

’s Middags bespreken we de antwoorden en krijgen ze de volgende twee teksten op voor aanstaande maandag.

 

Dan nog even verder over ‘Auschwitz’ omdat ze ernaar vroegen. Enkele journaalfragmenten liet ik zien en een zinvol klassengesprek kwam op gang. Het beperkte zich niet alleen tot de Tweede Wereldoorlog, maar strekte zich ook uit naar nu. Of dat in Nederland ook kon gebeuren, dat bijvoorbeeld Wilders alle buitenlanders ……..

 

Dan de laatste twee ronden schaken voor poule B. Poule A is al klaar. Leuke partijen.

Volgende week beginnen we opnieuw met 12 deelnemers in de winnaarspoule en 6 in de verliezerspoule.

 

Om drie uur wenste ik allen prettige vrije stakingsdagen en ‘Tot maandag.’  Klinkt ver weg. Is het ook. En dan zitten we dus alweer in februari.

 

Bij het weggaan van de kinderen vergeet ik Graziela een fijne verjaardag te wensen, vrijdag. Bij deze, dan.

 

Maandag 27 januari 2020

 

Aan Illias, blijkbaar weer beter, vraag ik op het schoolplein wat hij mankeerde.

Illias: “Ik voelde me lichtelijk.”

 

Yash G. wordt ziek gemeld en dat zat er wel een beetje in na afgelopen vrijdag.

 

Veel kinderen hebben drie (!) Open Dagen bezocht en velen hebben nu een school op nummer 1 staan. De Populier is populair, maar ook Rijswijks Lyceum en Segbroek College gaan goed.

Morgen krijgen ze hun definitieve aanmeldformulier, alsmede een kopie van het definitieve OKR. Vandaag krijg ik nog twee OKR’s met wat correcties in de persoonlijke gegevens.

 

In de krant veel nieuws over het corona-virus in China (en ook enkele andere landen). Best wel verontrustend.

Het jeugdjournaal bericht daar ook over.

 

Na de pauze kijken we ‘Op naar ’t VO’ na en daarna Spelling.

Dan ook nog wat rekenaantekeningen (som, verschil, product, quotiënt) en enkele sommen om ermee te oefenen.

 

Illias haalt ondertussen ook wat schaakwedstrijden in. Hij wint er één (van Roni) en verliest er één (van Graziela).

 

’s Middags bibliotheekboeklezen en een ronde schaken. Voor poule A is het de laatste. De andere poule moet er hierna nog twee.

 

Gymnastiek. Iedereen heeft alles bij zich. Of toch niet? Reshi komt huppelend op één gymschoen de kleedkamer uit. Hij heeft dus maar één gymschoen in zijn gymtas gestopt. Op blote voeten mag hij alsnog meedoen.

 

Na schooltijd ben ik druk met de schoolrapporten bezig, als ik tegen half vijf de telefoon door juf Jennifer in handen krijg geduwd. Aan de lijn de vader van Yash R. Of Yash nog op school is of in de buurt. Ik schrik, want er is niemand meer op school en ook niet in de speeltuin. De vader van Yash zal mij in ieder geval terug bellen als meneer is gevonden. Ruim een kwartier later krijg ik dat telefoontje. Yash is terecht. Gelukkig. Maar er staat hem nog wel wat te wachten, thuis. Terecht.

 

Vrijdag 24 januari 2020

 

Yash R. meldt zich keurig om 8.15 uur in de personeelskamer.

 

Voordat we beginnen, vraag ik de klas eerst: “En? nog ruzie?”

Een volmondig: “Nee, meester.” Vrijwel direct erop zeggen enkelen: “We gaan donderdag zelfs afspreken, meester.”

Mooi.

 

We beginnen met tutorlezen, nadat ik drie concept-OKR’s heb terug ontvangen om wat zaken toe te voegen/te corrigeren. Tijdens tutorlezen verwerk ik deze meteen.

 

Yash G. wordt iets later binnengebracht. Zijn moeder verduidelijkt dat Yash zich niet zo lekker voelt. Ik ga extra op hem letten, beloof ik.

 

Illias is er niet. Pas om elf uur (!!), na het inspreken van een voicemail door juf Lilian, wordt hij ziek gemeld.

 

Dan een half uur theaterles. Een half uur, omdat we de pauzehap nog tot ons moeten nemen, alvorens naar de bus te lopen die om tien uur bij de ‘wasknijper’ zal staan.

 

Om 9.55 uur zijn we daar aanwezig en komt de bus aanrijden. De chauffeuse is een bekende van mij en we begroeten elkaar hartelijk. Het zal misschien wel de laatste keer zijn, dat ik met haar meerijd naar een museum. “Ga je al met pensioen?” vraagt ze verbaasd. Ik hoor dat vaak, die verbaasde reactie. Blijkbaar zie ik er nog niet uit om met pensioen te gaan. Chauffeuse: “En heb je geen zin om nog wat langer door te gaan?” Juf Jennifer, die achter ons zit en met ons meegaat, reageert direct met iets van: “Ja, daar wachten wij ook op, dat hij zegt nog even wat langer door te gaan.”

 

In de Zeestraat aangekomen, lopen we een stukje naar het museum, alwaar we worden ontvangen door twee begeleidsters. De groep heb ik al in twee subgroepen verdeeld, dus dat is snel geregeld. Juf Jennifer gaat met de ene groep mee, ik met de andere. Bij een flink aantal schilderijen van Mesdag vertelt ze veel.

Miran voelt zich niet lekker en vraagt of hij ergens kan zitten. Uiteindelijk posteer ik hem in het restaurant. Na een kwartiertje sluit hij weer aan.

 

Als we op het punt staan naar ‘boven’ te gaan, ruikt Selina iets en vraagt: “Juf, waarom ruikt het hier naar McDonald’s?” Het is het restaurant waar ze iets aan het opwarmen zijn.

 

Het is altijd weer overweldigend om het schilderij ‘binnen te stappen’ en dat ervaren de kinderen ook. Oók voor juf Jennifer, die blijkbaar niet zo vaak musea bezoekt, is het een openbaring.

 

Na afloop krijgen we veel complimenten. Omdat ze al veel wisten en omdat ze zo rustig en geïnteresseerd waren. “We maken het weleens anders mee,” kreeg ik te horen.

Mooi.

 

De busreis terug verloopt voorspoedig. Van de chauffeuse neem ik afscheid en we wensen elkaar succes.

Om kwart over twaalf schuift iedereen aan voor de lunch.

 

’s Middags evalueren het bezoek aan PM. Allemaal vonden ze het mooi en cool.

 

Nog even bibliotheekboeklezen en dan twee ronden schaken. Bij het grote schaakbord is enige verwarring over een schaakstuk. Azzam geeft uitsluitsel door over een al geslagen paard te zeggen: “Die is al dood.”

 

Tegen drieën wens ik ze allemaal heel veel succes met de vele Open Dagen, vandaag en morgen. Maandag zie ik ze weer, voor een erg korte week. Immers, donderdag en vrijdag is er de schoolstaking.

 

Donderdag 23 januari 2020

 

Juf Lilian staat ’s ochtends altijd bij het schoolhek om iedereen te begroeten en welkom te heten. Samen zetten we de geleegde papiercontainer in de containerruimte, als ik in een ooghoek Jortïanny en Lina op de fiets zie aankomen en met een flinke vaart al fietsend het schoolplein zie oprijden. Ik roep ze terug. Ze  mogen een stuk teruglopen en het opnieuw proberen. De dames zijn enigszins in hun wiek geschoten, maar doen het die tweede keer prima. Ze stappen netjes bij de stoeprand af en lopen naast huh fiets naar de fietsenstalling.

“Gek,” zeg ik later in de klas, “als juf Lilian of ik er had gestaan, hadden jullie dat absoluut niet gedaan.” Ze beaamden schoorvoetend, maar vonden het onzin dat ze het helemaal opnieuw moesten doen. “Daar léér je het wél van en weet je het nog te herinneren,” antwoordde ik. Ze beaamden wederom schoorvoetend. Pubers.

 

Miran en Gaby zijn er gelukkig, sinds gisteren, weer.

 

Alina: “Meester, ik keek dinsdag steeds op de site of uw stukje er al stond, maar dat was steeds niet en toen dacht ik ineens: ‘O nee, dat kan helemaal niet, want het is studiedag, haha.’”

 

Yash R. is er nog niet. Om vijf over half negen komt hij aankakken. Ik vraag naar de reden en Yash antwoordt: “Ik heb me verslapen.”

Morgen 8.15 uur.

 

Graziela heeft met haar moeder overlegd wanneer ze haar verjaardag op school gaat vieren. Ze is officieel op 30 januari jarig, maar dan is er, vanwege de staking, geen school. Het wordt nu de maandag erop, op 3 februari.

 

Roni en Mo zijn gisteren, onder meester Frank, de klas uitgestuurd wegens, onder andere, propjes gooien. Ze mogen hun verhaal opschrijven en daarna alsnog strafwerk maken. Later voegt Daniël zich bij dit tweetal. Hij moest toegeven er ook bij betrokken te zijn geweest. Ook strafwerk. Pubers.

 

Ik heb de concept-OKR’s (OnderwijsKundige Rapporten) voor het VO in orde. Deze moeten