Groep 8

Vrijdag 18 oktober 2019

 

Om tien over acht wordt er langdurig irritant gebeld. Even later blijkt het Roni te zijn, die dacht dat de bel het niet deed, omdat hij buiten niks hoorde.

Hij komt eerder op school om Nieuwsbegrip te maken. Thuis lukte het inloggen niet.

Op school wél. Vreemd. Maar wel goed dat hij eerder op school kwam.

 

Miran heeft, bij het betreden van de klas, een raadsel voor mij.

Miran: "Welke Barbie kun je eten?"

Meester: "?"

Miran: "Zal ik het zeggen?"

Meester: "Ja."

Miran, lachend: "Barbiecue, hihi." 

 

In zijn kielzog volgt Yash R. met een zeer uitgebreide mop/raadsel. Iets met getallen), waaraan ik in eerste instantie geen touw kon vastknopen. Toen de clou kwam, smaakte deze zeer flauw, vond ik.

 

Illias is er nog niet. Tegen kwart voor negen kwam hij binnen en meldde dat de bus vertraging had. Na de vakantie (weer) om 8.15 uur melden.

 

Daniël en Roni spreek ik nog even persoonlijk aan. Afgelopen dinsdag waren er in de buurt van de school enkele vuurwerkknallen te horen. Hun namen werden genoemd en ze beaamden. Ik maakte ze duidelijk dat ik dat niet meer wil hebben. "Steek maar vuurwerk af in jullie eigen tuin, bij jullie eigen huis of in de kamer," grapte ik. Ze begrepen.

 

Tutorlezen, tijdens welke Illias arriveerde. Ik zette hem meteen aan het SO Natuur van meester Frank. Immers, woensdag was Illias afwezig, dus.

 

Na tutorlezen direct door naar theaterles. Ik verwachtte meester Chyramain, maar die was er niet. Hij werd vervangen.

 

Meteen na theaterles lopen we door naar de klas van juf Marjolijn om ons gemaakte boekje met wensen te overhandigen. Ze is verrast dat groep 8 ineens in haar groep staat. Mo en Lina overhandigen haar het boekje en ze is best wel een beetje emotioneel. Ja, wat wil je. 29 jaar op Nutsschool Morgenstond gewerkt. En veel van deze kinderen in groep 8 heeft ze in de kleutergroep gehad.

Allemaal schudden ze haar de hand of geven een knuffel als we weggaan.

 

Terug in de klas de pauzehap. Géén jeugdjournaal, want daarvoor is de tijd tekort. Zometeen moeten we alweer naar de 'wasknijper' waar we worden opgehaald met de bus om naar de Gevangenpoort te gaan.

 

De vaders van Yash G. en Daniël zitten beneden in de hal nog aan de kopje koffie/thee als we ze oppikken. Ze gaan mee als begeleiding. 

Op de hoek van de Hengelolaan/Zweeloostraat wachten we. Dáár, omdat het begint te regenen en we onder de boom nog een beetje droog staan.

Om half elf zou de bus klaar staan, maar om kwart voor elf was er nog geen busteken te bekennen. Wél enkele flinke regenbuien. Dus gingen we maar weer terug naar school. Meteen BAB-VIOS gebeld en wat bleek? Er was wel een bus in aantocht, maar die stond nog bij de Leyenburgschool en daar kwam geen klas naar buiten. Ik besloot meteen er een streep onder te zetten, want om elf uur zou de les in de Gevangenpoort beginnen en dat redden we natuurlijk nooit.

Teleurstelling alom, natuurlijk, en twee vaders die zich voor niks beschikbaar hadden gesteld.

 

Al heel snel krijg ik een telefoontje van Cultuurschakel met excuses en de vraag of ik een nieuwe afspraak wil maken. Natuurlijk. Dat wordt op donderdag 7 november. Netjes geregeld.

 

SO Uit de Krant. Daarin moet het woord 'beiaardier'  worden vermeld.

Daniël, die van dat klokkenspel, had opgeschreven: Bejaardier.

Ook lees ik enkele grappige opmerkingen voor van Livio en Gisel (uit "Livio, .... wacht op mij"). Gisteren hadden we het daarover (Gisel wees koningin Maxima aan op een foto en zei tegen oma: "Kijk oma, dat is Maximaal") en ze waren wel benieuwd hoe ik dat dat allemaal in een boekje opschreef. Ze waren onder de indruk.

 

Diezelfde Daniël kwam naar me toe en vroeg: "Meester, die kasteel van schaken, die kan toch alleen zo." Hij deed iets voor, maar ik vroeg me af over welk schaakstuk hij het had.

De toren, dus.

 

Om één uur direct naar de gymzaal voor de maandsluiting. De groep 5 t/m 8 voeren allemaal iets op. Ons nummer 'Happier' ging wat stroefjes, maar was toch succesvol.

 

Terug in de klas moest ik Roni voor de derde keer waarschuwen binnen zeer korte tijd.

Meester: "Wat doen we bij de volgende waarschuwing?"

Roni: "Strafwerk."

Meester: "Prima. Wát."

Roni: "Tafels."

Meester: "Prima. En hoeveel?"

Roni: "1 tot 25."

Meester: "Prima. Da's dan de afspraak."

Zeven minuten later zat Roni op een apart plekje zijn zichzelf opgelegde strafwerk te maken.

 

Om precies twee uur verlaat Lina (samen met Alina weekdienst) de klas. Vijf tellen later horen we de schoolbel klinken. Iedereen kijkt vreemd op en schiet dan in de lach. Een uur te vroeg. Als Lina de klas weer binnenkomt kijkt ze vreemd en schaamt zich vervolgens. Meester Frank kwam ook nog even poolshpoogte nemen.

 

Sude, Zümra zijn de eerste oud-leerlingen van deze middag die even langskomen. Voor de klas vertellen ze over hun ervaringen in de eerste twee maanden VO.

Marijn en Sophie sluiten even later aan. Direct stellen kinderen vragen aan Sophie over prinses Arina, bij wie zij in de klas zit en vriendinnen is. Grappig.

Sara is nummertje vijf die even voor drieën de klas binnenstapt. Ik ben aan het voorlezen dus heb voor haar niet zoveel tijd.

 

Om drie uur luidt Alina de schoolbel en wens ik iedereen een heel fijne herfstvakantie. Mijn laatste.

 

's Middags en 's avonds is er respectievelijk de afscheidsreceptie en een etentje met het personeel. Allebei voor het afscheid van juf Marjolijn.

Het was reuze gezellig.

 

 

 

 

 

Donderdag 17 oktober 2019

 

Op het schoolplein schiet de vader van Mo mij aan. De overgrootvader van Mo is overleden en vandaag wordt afscheid van hem genomen, hetgeen betekent dat Mo om half elf zal worden opgehaald.

 

Yash R. schiet mij ook aan op het schoolplein en begint over een schaakprobleem van gisteren. Omslachtig probeert hij mij duidelijk te maken wat het geval was, maar al snel ben ik het spoor bijster. "Zometeen  in de klas laten zien," zeg ik.

In de klas, bij het grote schaakbord, demonstreert hij een pionnenprobleem. "Je moet toch schuin slaan?" vraagt hij. Inderdaad.

Meteen reageert hij triomfantelijk naar Miran met: "Zie je wel." Blijkbaar had Miran een andere regel.

 

Ik begin maar meteen met een flinke reprimande aan de totale klas. Waarom? Toen ik vanmorgen mijn lokaal betrad, lag er overal troep. Op de tafels, bij de snijmachine, op de grond, spellen niet opgeruimd, enzovoorts. Was echt niet normaal. Iedereen begreep.

 

Iedereen is aanwezig in tegenstelling tot gisteren.

Illias moest naar het Haga-ziekenhuis voor een echo en bloedonderzoek. De echo leverde geen aanwijsbare oorzaken op. De uitslag van het bloed laat nog even op zich wachten.

Alina was naar de orthodontist en ik vraag haar hoe het was. Alina: "Ik heb pijn gekregen, want mijn draad werd heel hard aangetrokken." Om erop te laten volgen: "En mijn moeder ging ook nog een dunnner broodje kopen." Dat laatste zei ze met flink verwijt in haar stem. Waarop ik reageerde met: "Maar dat is toch juist aardig?" Niet, dus, want een 'dunner broodje' bleek een Dõner-broodje te zijn.

Jortïanny was 'gewoon' ziek.

 

Nadat ik heb gevraagd hoe het gisteren onder meester Frank ging, vraagt Graziela: "Meester, wat doet u op uw vrije dag?" Nog nooit gehad, een dergelijke vraag (behalve als het het weekend betreft).

Ik vertel dat ik het prettig vind niet om half zes op te moeten staan, maar nog een uurtje kan blijven liggen, daarna ontbijten met mijn vrouw, dan nog wat administratie en gisteren had ik dus een lunchafspraak met mijn beste vriend op Kijkduin. Vaak haal ik ook de kleinkinderen van school en breng met hen de middag door.

Graziela is tevreden met mijn uitleg.

 

Ik vraag Mo nog even naar zijn overgrootvader (4de generatie, dus) en vraag waar opa woonde. Hij weet het niet helemaal en ik help hem door te vragen: "In Gouda, begreep ik van je vader, want daar gaan jullie naartoe, toch?"

Mo: "Nee, in Nederland." 

 

Selina was ooit op het Malieveld, waar gisteren de boeren protesteerden. Er was toen iets met Shell, dat reclame maakte voor techniek. Ze vertelde erover en ook: "En toen hij kreeg hij een ecliptische aanval." 

 

In de krant uitgebreid bericht over de demonstrerende boeren, gisteren. Daarnaast het bericht dat het ziekenhuispersoneel ook massaal actie gaat voeren.

Meester: "Waarvoor?"

Illias: "Ja, ik zag het staan. Tegen CO2, ofzo. Of AOC."

Een nieuwe CAO, dus.

 

"Beiaardier' moet worden genoteerd. Ik leg uit dat dat iemand is die het klokkenspel in een kerk bespeelt.

Daniël, even later: "Meester, een klokkenspel is toch ook ......."

Ik weet meteen wat hij bedoelt, want vorig jaar bij meester Frank had hij gezegd: "Dat is toch ook wat tussen je benen hangt?" 

 

Diezelfde meester Frank komt tijdens het jeugdjournaal even de klas in, zet het jeugdjournaal op pauze en zegt met een vileine glimlach: "Meester, mag ik dit even aan Lina geven, want misschien kan ze in de vakantie hier naartoe." Hij overhandigt Lina een kopie van een tentoonstelling over Otzi, de ijsman, in het MUSEON. 

Iedereen moet lachen, behalve ik, want ik weet niet wat er is voorgevallen, vorig jaar. Blijkbaar heeft meester Frank het vorig jaar laten zien en behandeld en reageerde Lina op een bepaalde manier, dat het een running gag werd in groep 7.

 

Rekenen. Roni staat bij me op zijn werk te laten nakijken. Ik ben even ergens anders mee bezig, terwijl hij al in het antwoordenboek kijkt en zijn sommen nakijkt. Als ik aan het nakijken van zijn werk begin, zegt hij: "Ik heb een fout gespot, meester." 

 

Mo wordt door zijn moeder opgehaald. Ze is heel erg emotioneel. Ik condoleer haar en wens haar veel sterkte.

 

We oefenen de maandsluiting drie keer. Gaat redelijk. 

Daarna voorbereiding voor het bezoek aan de Gevangenpoort, morgen.

 

's Middags is het rekenen afmaken, bibliotheekboeklezen en maandsluiting oefenen.

Ook een volgende aanmelding voor de voorleeswedstrijd. Reshi gaat een stukje voordragen uit Haaientanden, het boekenweekgeschenk. Gaby stond al op die deelnemerslijst. Zij leest een stukje voor uit Gips.

 

Daarna naar gymnastiek.

Na gymnastiek weer vijf kruidnootjes en dan naar huis. Morgen een heel aparte dag.

 

Vrij snel verlaat ik school. Ik heb een borrelafspraak met Astrid Ton, een vorige directrice van onze school.

 

 Dinsdag 15 oktober 2019

 

Illias is al in de klas aanwezig, dus ruim op tijd. Hij was nu op de fiets.

Alle stoeltjes is hij van de tafels aan het halen. Aardig.

 

Het gonst van de berichten op het schoolplein onder de achtstegroepers: Krijgen we een nieuw meisje in de klas?

Meester: "Hoor je strakjes."

Enkelen hadden het dagverslag van gisteren gelezen, bleek.

 

Ik begin in de klas met de voorleeswedstrijd en laat ze in hun agenda twee data noteren; op 8 november de klassenfinale en een week later de schoolfinale.

Voor de klassenfinale is de animo erg groot. Leuk.

 

Ook maak ik duidelijk dat er vrijdag maandsluiting is en dat wij samen met groep 5, 6 en 7 moeten optreden. Of er ideeën zijn. Die zijn er, maar stel ik uit tot na de pauze.

 

Dan heb ik het over de nieuwe leerling. Een meisje en zij komt vanmiddag een middagje meedraaien om te wennen. Ze heet Gülbahar en komt van de prinses Marijkeschool. Door verhuizing moet zij van school veranderen.

Een meisje erbij, maar misschien gaat er ook weer een meisje weg. Gaby heeft al een aantal keren aangegeven waarschijnlijk de school te moeten verlaten, omdat haar flat gaat worden gesloopt.

Alina, heel lief: "Meester, tegenover ons worden nieuwe flatten gebouwd. Daar kan Gaby wonen."

 

De rekentoets moet worden (af)gemaakt en ijverig gaan ze aan de slag.

 

In het jeugdjournaal een heftig onderwerp over seksueel misbruik bij zowel jongens als meisjes door (meestal) ouderen. We praten er daarna nog even over na en ik druk ze op het hart nooit in een dergelijke situatie terecht te komen.

Telefoons zijn in deze 'gevaarlijk,' waarop Selina met overtuiging zegt: "Ik zal nooit mijn nummer uitlekken."

 

De KBW is voorbij en alles van China heb ik opgeruimd. De twee 'vlaggen' blijven over en er zijn aardig wat leerlingen die er eentje willen hebben. Illias schrijft twee getallen onder de 12 op een papiertje en het raden kan beginnen. Ongelooflijk, dat best veel kinderen een getal, dat al geweest is, nóg een keer noemen, terwijl er geen prijs op is gevallen.

Uiteindelijk gaan Graziela en Mo er met een vlag vandoor.

 

Dan gaan we bekijken wat we gaan doen voor de maandsluiting. Vijf nummers passeren de revue en na ruim een half uur wikken en wegen komen we tot 'Happyer.'

Roni kopieert de tekst en we oefenen een aantal keren.

 

Om elf uur is er een ontruimingsoefening. Gesmeerd lopen we de vluchtroute naar buiten en wachten tot het sein 'Veilig' wordt gegeven.

 

's Middags ontvangen we dan de nieuwe leerling Gülbahar, een bedeesd, ietwat verlegen meisje. Ze wordt door iedereen verwelkomd en neemt even later plaats aan het bureautje dat ik voor haar heb neergeplant. Ze vertelt iets over zichzelf en de school waarop ze nu nog zit.

 

Van Hofstad MAVO/HAVO heb ik het verzoek gekregen twee gelijke groepen te maken voor de lesjes die we op dinsdag 12 november aldaar gaan volgen. Bij de keuzepakketten zitten bijzondere vakken als Chinees, sport en tekenen. Gülbahar deel ik ook in, al laat ze weten dat het nog helemaal niet zeker is dat ze bij ons op school komt (???)

 

Werkwoordspelling moet vervolgens worden gemaakt. Gülbahar is als eerste klaar en heeft slechts twee fouten. Opvallend is wel, dat ze 'los'  schrijft. Ook hoor ik dat ze op de 'prinses Marijke' met tablets werken.

 

De laatste twintig minuten lees ik voor uit Groep Acht aan de Macht.

Even voor drieën vraag ik aan Gülbahar hoe ze de middag heeft ervaren. Ze vond het oprecht leuk.

 

Bij de klassendeur wens ik iedereen 'tot donderdag.' Als iedereen weg is, zie ik dat de Chinese vlaggen er nog liggen.

 

 

Maandag 14 oktober 2019

 

Roni, op het schoolplein: "Meester, ik heb u zien lopen. Met uw vrouw"

Meester: "O. Wáár en wanneer?"

Roni: "Gisteren. Bij Yunus Emre. Daar is mijn moskee."

Meester: "O, da's vlakbij waar ik woon. Maar je hebt me niet geroepen."

Roni: "Nee."

Later bleek dat Miran mij ook had gezien. Hij zit ook op die schoolmoskee.

 

Gaby is er gelukkig weer. Ze is flink ziek geweest, maar heeft, naar we later vernemen, wél de film Hell Boy gezien. Goed medicijn?

 

Yash R. komt als laatste de trap op en ik kijk hem aan met een gezicht van 'toch niet te laat, hè?'

Yash R. meteen: "Nee, meester. Ik was vroeg op tijd."

 

Lina heeft wederom haar gymspullen in haar fietsmand laten liggen en vraagt permissie ze te mogen halen. Het mag.

 

Illias is er nog niet. Om kwart voor negen stapt hij de klas binnen. Reden van te laat komen: Zijn bus kwam pas om vijf voor half negen.

Morgen 8.15 uur melden.

 

Ömer heeft met 8 - 1 gewonnen afgelopen zaterdag. Van SVV. Uit. Vijf assists.

 

Daniël heeft een judotoernooi gehad en is tweede geworden. Ook heeft hij een flim bekeken, samen met zijn vader.

Meester: "Welke?"

Daniël: "Ja, iets met ruimteschepen en tentakels."

De titel bleef hij schuldig, dus kon ik er niet zoveel mee.

 

Azzam had zaterdag een trial van cricket. Een soort selectie voor het Nederlands team.

Meester: "En?"

Azzam: "Pas vrijdag is de uitslag."

 

Mo heeft ook een judotoernooi gehad en is eerste geworden. Hij heeft zijn medaille bij zich en laat 'm aan de klas zien. Goed, hoor.

 

In de krant een bericht over Simone Biles die voor de zoveelste keer wereldkampioen turnen is geworden. Ik vertel over haar en geef aan dat ze maar 1.42 m. lang is, dus heel klein. Om dat te illustreren, pak ik de meetlat van een meter en bij de klassendeur meet ik 1.42 m. af. Ali zit er vlakbij, ziet de geringe hoogte en roept uit: "Zóóó, is zij Japanner, ofzo."

 

We rekenen toet en wel het eerste gedeelte. Daarna moeten ze een bladzijde spelling maken.

Ook leg ik uit dat we voor juf Marjolijn iets gaan maken als afscheidscadeautje. Op een kaartje moeten ze een kort persoonlijk verhaaltje schrijven. Ik maak er een boekje van en aanstaande vrijdag, als ze voor het laatst is, bieden we haar dat aan.

 

Tussen de middag iets heel bijzonders. Ik bekijk mijn mail en zie dat ik post heb van de vader van Daniël. Hij vraagt of er nog hulp nodig is, aanstaande vrijdag als de klas naar de Gevangenpoort gaat. Ik start met het beantwoorden van zijn mailtje onder het genot van een lekker muziekje (War of the Worlds van Jeff Wayne). Plotseling stormt Daniël naar mij toe en roept enthousiast: "Meester, die muziek hoorde ik bij die film, die ik bedoelde." Ik wijs hem op de hoes van de CD en hij bevestigt nogmaals. Hoe is het mogelijk. Vrijwel nooit neem ik CD's mee naar school, maar gisteren zag ik 'm in mijn CD-collectie en dacht ......

Wát een toeval.

Meester: "Jeetje, wat leuk. Maar weet je wat nou nóg meer toeval is?"

Daniël: "Nee."

Meester: "Kijk eens van wie ik een mailtje aan het beantwoorden ben."

Hij keek en kon het eigenlijk niet geloven. Ik ook bijna niet.

 

Ömer heeft afgelopen vrijdag het bibliotheekboek 'Niemands jongen' mee naar huis gekregen. Ik vraag het hem terug, zodat een ander erin kan gaan lezen, want de afspraak was dat hij het boek in het weekend zou lezen. Niet, dus. Ömer had helemaal niks gelezen. Hij schaamde zich, want wist het niet meer, zei hij.

Graziela krijgt het boek nu en moet het donderdag hebben gelezen.

 

Tegen tweeën naar gymnastiek. Ze zijn er allemaal, dus een lege klas. Kan ik even lekker doorwerken en voorbereidingen treffen voor morgenmiddag. Morgenmiddag komt er een leerling wennen. Na de herfstvakantie zal zij deel gaan uitmaken van deze groep 8.

 

Ondertussen heb ik ook de kleedkamers geïnspecteerd. Ze moeten vanaf vorige week hun kleren netjes ophangen/opvouwen. Een aantal kledingstukken neem ik mee terug de klas in. Het blijken stukken te zijn van Azzam en Selina. Ze begrijpen.

Wél is Selina een sok kwijt. Veel speurtochten leiden helaas tot niets.

 

Ieder kind dat terugkomt van gymnastiek mag (weer) vijf kruidnootjes pakken. Roni bedankt mij vijf keer. Voor ieder kruidnootje een bedankje. Leuk.

 

 

Vrijdag 11 oktober 2019

 

Op het schoolplein komt Mo op mij afstappen en vetrelt: "Meester, gisteren op TV zag ik twee woordjes van uit de krant."

Meester: "O. Welke?"

Mo: "Antisemitisme en synagoge."

Kijk, da's mooi.

 

Iemand vraagt bij het naar binnen gaan, hoe het volleybal gisteren was. Gisteren was er het Lucas-volleybaltoernooi in De Schilp is Rijswijk. 

Meester: "Goed. We hebben twee wedstrijden gewonnen en eentje verloren."

 

Gaby is nog steeds ziek.

 

Yash G. deelt mij mede dat zijn vader volgende week vrijdag mee kan naar de Gevangenpoort als extra begeleider. Perfect.

 

Vanmorgen heb ik foto's van het voorlezen aan groep Blauw opgehangen. Uiteraard kijken de leerlingen ernaar als ze de binnenkomen. Grazilea is niet geheel tevreden, want luidruchtig stelt ze: "Meester, die foto van mij is mislukt. Ik sta er leijk op. Wilt u die weghalen."

Meester: "De fóto is niet mislukt en lelijk, hoor. Jíj bent ......"

 

We beginnen met tutorlezen. Om negen uur sluiten we dat af, waarna ik SO Uit de Krant wil gaan doen. Ik pak de SO-schriften, wil die laten uitdelen als Selina opmerkt: "Meester, we hebben toch theaterles?

Inderdaad, helemaal vergeten. Snel lever ik ze af en baal daarna, want ik had even willen knallen. Ook al omdat we strakjes naar de bibliotheek moeten en vanmiddag de afsluiting hebben van de Kinderboekenweek.

 

Als we terug zijn van theaterles, doen we snel de SO over de woordjes van Uit de Krant. Dan pauzehap en jeugdjournaal. Graziela komt weer met een appeltje bij me. Die banaan was toch gemakkelijker.

 

Ook moeten ze een kruisje zetten op het overzichtsformulier van Nieuwsbegrip, dat ze thuis hebben moeten maken. Week 41 moet daarvan dus worden voorzien. Bij Jortïanny staat ook al een kruisje bij week 42. Heel knap. Ik vraag haar: "Welk onderwerp is er voor volgende week op de site?"

Uiteraard moest ze het antwoord schuldig blijven. Wél gissen we naar het mogelijke nieuwsitem. Turkije's aanval op het noorden van Syrië.

 

We lopen naar de bibliotheek. Ze weten dat ze bij oversteken ze even moeten wachten bij de stoeprand. Roni, voorop lopend, merkt op: "Kijk, een drempel." 

Even verderop liggen op de stoep bouwmaterialen. Roni: "Kijk meester, daar is een blokkade."

 

Juf Irma en juf Els vertellen in de bibliotheek over de Kinderboekenweek met de griffels en penselen. Daarna gaan ze in tweetallen allerlei opdrachten langs, waaronder het vouwen van bootjes en vleigtuigjes. Immers 'Reis mee!' is het thema.

 

Ook moet er bij een opdracht een golf worden getekend. Yash G. als hij er eentje heeft geproduceerd: "Ik ben klaar met m'n hele lange golf."

 

Mo heeft een tekening van een fantasieslak gemaakt en becommentaieert deze als: "Turboslak, meester." 

 

Bij uitzondering krijgen we van de jufs twee boeken mee die net zijn bekroond. 'Niemands jongen' en 'Het mysterie van NIKS en oneindig veel snot.' Omdat we zo goed bezig zijn geweest en omdat groep 8 een trouwe bezoeker is van de bibliotheek. Al jaren.

 

Tegen half één zijn we terug op school. In de klas lunchen we.

 

Om één uur gaan de groepen 6, 7 en 8 met hun paspoort de klassendeuren  bezoeken. Ze moeten proberen achter het land te komen wat daarop is afgebeeld. Vervolgens krijgen ze een stempel in hun paspoort.

 

Na twintig minuten moeten ze hetzelfde gaan doen, maar dan met de kleuter die ze gisteren hebben voorgelezen. 

Op onze klassendeur is China afgebeeld. Een leerling uit groep 5, Bahceci, vertrouwt mij toe: "Ik wist China, meester, en toen klapte ik iedereen voor."

 

Dat 'China' naarmate de leerlingen in een lagere groep zitten, op heel veel aparte manieren wordt geschreven moge duidelijk zijn. De leukste die ik tegenkwam was: sjienah.

Ook heel veel 'sina' en 'sienah.' 

 

 

 

 

 

 

 

Donderdag 10 oktober 2019

 

Gaby wordt door haar zusje ziek gemeld.

Illias zal wat later arriveren. Met zijn moeder is hij vanuit Delft in een file beland.

Graziela is afwezig. Ik vraag de klas of zij er gisteren wél was.

Selina deelt zakelijk mede: "Gisteren nog kerngezond." 

Even later krijg ik het bericht door dat ze naar de tandarts is.

 

We doen enkele berichten vanuit de krant met als belangrijkste de inval van Turkije in het noorden van Syrie. Het Koerdenvraagstuk passeert de revue en hoe dat ongeveer in elkaar steekt.

 

Na het noteren van enkele moeilijke woordjes (antisemitisme, synagoge) krijgen ze ZW op; Zelfstandig Werken. Een werkwoordspellingsoefening en enkele sommen rekenen staan op het programma.

 

Tegen tienen is het pauzehap en jeugdjournaal. Opvallend is dat Graziela niet bij me komt met een appeltje dat in partjes moet worden gesneden. Ik kijk naar haar en zie dat ze aan een banaan peuzelt.

 

Na de pauze verder met ZW, waarmee ze tot tegen twaalven bezig zijn.

Dan nog even het prentenboek voorbereiden. Immers, vanmiddag is het zover. Dan moeten ze aan kleuters gaan voorlezen/vertellen.

 

Om één uur gaan we mét prentenboek naar het speelleerlokaal, waar de kleuters, verspreid over het lokaal, op kussentjes en matten zitten. De achtstegroepers worden verdeeld over hen, waarna het voorlezen kan beginnen. De meeste kleuters luisteren goed, maar er zijn er ook die erg onder de indruk zijn van deze 'grote' kinderen, dat ze de gehele voorlesles om zich heen zitten te kijken.

 

Terug in de klas doen we nog een stukje voorbereiding op het bezoek aan de Gevangenpoort, volgende week vrijdag. 

Vanmorgen heb ik nog een aantal leerlingen gevraagd of er een vader of moeder mee kan als extra begeleider, maar helaas.

 

Om even voor twee uur vertrekken we naar gymnastiek. Iedereen heeft zowaar zijn of haar gymspullen bij zich, dus is het rustig in mijn klaslokaal.

Wanneer ze zijn omgekleed en in het halletje zitten te wachten, controleer ik de kleedkamers. Ik heb duidelijk gemaakt dat ze hun kleren netjes moeten ophangen of opvouwen. Enkele stapeltjes kleren neem ik in beslag en leg ze in de groep. Beschaamd komen Ali en Daniel hun 'zootje' pakken en vouwen het alsnog netjes op.

 

 

 

 

 

Dinsdag 8 oktober 2019

 

Jortïanny en Illias zitten al in de klas als ik de klas binnenstap na een kop koffie in de personeelskamer. Eigenlijk hadden ze zich moeten melden, maar zo is het ook goed.

 

Gaby kwam ook eerder binnen. Ik vroeg haar naar het waarom. Ze antwoordde, dat ze van een mevrouw naar binnen mochten. “Iedereen ging naar binnen,” zei ze. Nou, iederéén?

 

We beginnen maar meteen weer met een toets. De TTR: TempoToets Rekenen. Jaja, hadden we vroeger ook ....... niet.

Op een blaadje staan vijf rijen van makkelijk naar moeilijk oplopende sommen (+, _, x en :). Gedurende precies een minuut moeten ze aan zo’n rij werken. Na één minuut is het potlood neer en even wachten. Grappig is, ze zijn het al gewend, dat zodra ik zeg ‘potlood neer’ ze direct hun handen boven hun hoofd houden. Koddig tafereel, steeds.

 

Daarna wisselen we van blaadje en kijken we gezamenlijk de antwoorden na. Het is de bedoeling dat ze progressie hebben gemaakt ten opzichte van de vorige keer (in groep 7). Dit moet gaan blijken als ik alle uitslagen in de computer heb ingevoerd.

 

In de gang gaan we Uit de Krant overhoren. Een suggestie voor de eerst te vormen rij is: op leeftijd van jong naar oud. Gelukkig staan Miran en Gaby nu eens níet aan het uiteinde van de rij.

 

Na de pauze lopen de kinderen weer naar binnen de klas in. Meteen wordt er door diverse leerlingen opgemerkt: “Huh, het ruikt naar suikerspin.”

Ik ruik niks.

 

Omdat ze al met rekenen zijn begonnen, zeg ik, zodra ze de klas in komen: “Direct aan je werk, dames en heren.” Hoor ik iemand daarop reageren met: “Aan de arbeid.” Dat zeg ik ook vaak en is grappig dat dit een eigen leven gaat leiden.

 

Nieuwsbegrip behandelt fietsverlichting en in de tekst komen de vier grote steden (Amsterdam, Rotterdam, Den Haag en Utrecht) aan de orde. Van de week hebben we het daarover gehad en ‘Randstad’ werd toen genoemd. Ik vraag het terug en Yash G. antwoordt: “Westland.”

 

De tekst laat ik in stukjes ook door leerlingen voorlezen. Reshi krijgt onder andere de zin: De vele ongelukken dateren uit 2018. Het woord ‘dateren’  spreekt hij zoals je ook ‘klateren’ uitspreekt.

 

’s Middags maken we Nieuwsbegrip af, waarna ze moeten bibliotheekboeklezen.

Prompt zie ik op de gang mijn vader mijn kant opkomen. Lang geleden dat hij een bezoekje bracht. De kinderen kijken verbaasd naar ‘die oude man,’ maar zien al gauw dat het mijn vader is. Hij klimt op mijn keukenkruk en beantwoordt een aantal vragen na een aantal kinderen een stevige hand te hebben gegeven. “Oooo, nu weten we waarom we een stevige hand moeten geven,” is de reactie.

 

Oud-leerling Sheniel van vorig jaar komt ook nog even buurten. Leuk.

 

Donderdag gaan we de kleuters van juf Marjolijn voorlezen uit een prentenboek. Die prentenboeken heb ik al in de klas en deel ze uit. Ze moeten hun prentenboek gaan voorbereiden.

 

Dan lees ik nog een kwartiertje voor, waarna het alweer drie uur is. Donderdag zie ik ze weer.

 

 

Maandag 7 oktober 2019

 

Alina vraagt of ze van thuis nog even een fietsslot mag halen voor haar broertje. Het is vijf voor half negen, dus ik vraag of ze dat redt.

Alina: “Ik woon vlakbij.”

Het mag, maar ze redt het níet, want de meester van bureau HALT is al begonnen als ze weer arriveert.

 

Jortïanny wordt later gemeld. Van Illias nog geen spoor. Eerstgenoemde loopt om 8.50 uur de klas binnen en nummer twee om 9.00 uur. Ik gebied ze eerst te gaan zitten en de HALT-les te gaan volgen.

Meester Noureddine van HALT vertelt over ‘de invloed van de groep.’ Aan de hand van enkele voorbeelden krijgen de kinderen een goed beeld van negatieve en positieve groepsdruk.

 

Om half tien is hij klaar en vertrekt naar groep 7. Van allebei de telaatkomers hoor ik dat ze zich hebben verslapen. Dientengevolge dienen zij zich allebei morgen om 8.15 uur te melden.

 

Een rondje weekend levert een huiler/lacher op. Yash R. vertelt over zijn zus Trisha. Gisteren waren ze op de thee bij oma. Trisha nam een slokje van oma’s thee , vond het niet lekker en spuugde het meteen weer uit. Yash zag het tafereel weer helemaal tot leven komen, moest enorm lachen en na enkele seconden dropen tranen op zijn trui. Van het lachen. We hebben allemaal even meegenoten.

 

Reshi heeft aan bingewatching gedaan. Hij heeft wel 13 afleveringen (!!) van Walking Dead gekeken.

Meester: “Da’s toch geen serie voor jouw leeftijd?”

Reshi: “Nee, samen met mijn vader.”

Meester: “Wat léér je nou van Walking Dead?”

Reshi, eerst twijfelend: “Uuuh, hoe je moet overleven in het wild.”

Soms kan ik zaken niet meer volgen.

 

Miran heeft zijn verjaardag bij hem thuis gevierd met enkele genodigden, onder wie Roni.

Meester: “Wat heb je gedaan?”

Roni: “GPS.”

 

Illias: “Ik heb bijna het hele weekend in bed gelegen, meester.”

Meester: “O. Was je ziek?”

Illias: “Ik had de koude griep.”

 

Lina is zaterdag flink op pad geweest om een cadeautje voor haar jarige broertje te vinden/kopen. Missie níet geslaagd.

 

Yash G. is met zijn ouders en broertje naar Corpus in Leiden geweest. Was heel erg interessant, vertelde hij om er, enigszins bedeesd, op te laten volgen: “En je kon ook zien hoe kindjes werden gemaakt.”

 

Ali moest voetballen, maar alle wedstrijden afgekeurd. Nu was hij wel drie keer naar bijles geweest.

 

Jortïanny vertelt dat haar moeder soep had gemaakt en al bij de eerste hap brandde ze haar tong.

“Ik voel het nóg,” zei ze.

 

In de krant het bericht over ‘100 jaar KLM.’ Ik lees wat bijzonderheden voor, zoals dat passagiers in de jaren twintig naar Vlissingen en de Achterhoek vlogen, omdat dat vele malen sneller ging dan met de trein of auto (die er amper waren, laat staan wegen). Illias meldt dan dat hij met zijn moeder met het vliegtuig naar Londen gaat in de vakantie. Yash R. is daar ook eens geweest, maar dan met de auto.

Yash: “Ja, met de onderwatertrein.”

 

’s Middags overhoor ik geschiedenis in het SO-schrift. Ze moeten de regeerperiodes van alle koningen en koninginnen vanaf 1815 noteren. Later doe ik het dunnetjes over op de wisbordjes. Bij de regeerperiode van koningin Wilhelmina (1898 – 1948) schreef Roni op: 1848 – 1949.

Lina noteerde op haar wisbordje: 1898 – 1848.

 

Roni had in zijn SO-schrift geschreven: Koningin Wilhem Mina.

 

Elisse doet niet mee met gymnastiek. Ik vraag haar naar de oorzaak van het níet meenemen van haar gymspullen.

Elisse: “Ik was vergeten mijn gymspullen in mijn fiets te leggen.”

Ze gaat aan de slag in haar agenda, want de eerste keer.

 

Alina komt al heel snel weer terug van gymnastiek, staat bij haar tafel, frutselt aan haar pols en legt uit als ze mijn vragende blik ziet: “Ik moest m’n horloge uitdoen, meester.”

Tsja, Nederlands benne moeilijk.

 

Als ze terugkomen van gymnastiek mogen ze vijf kruidnootjes uit een doosje pakken. Die lekkernij laten ze niet ongemoeid.

Daarna naar huis.

 

 Vrijdag 4 oktober 2019

 

Echt zo’n zeurregen, vanochtend toen ik naar school fietste.

 

Selina, in de klas: “Ik heb ander haar, meester.”

Meester: “Volgens mij nog steeds hetzelfde.”

Selina: “Ja, maar door de regen is het anders.”

 

“Hij zit er nog steeds, meester,” hoor ik uit verschillende naar boven gerichte monden. Op het plafond zit een soort van hooiwagen, die gisteren ook al voor wat onrust zorgde. Meteen pakte ik een bezem en drukte het beest dood tegen het plafond. Nu kreeg ik ineens te horen dat het weer zielig is.

Ik legde uit dat ik dit soort ‘lastveroorzakers’ (meestal wespen) meteen uit de weg ruim, omdat de aandacht van iedereen dáár is en niet bij school.

Oók op Dierendag.

 

Illias zal later komen, want huisartsbezoek. Verder is iedereen aanwezig. Omdat er geen tutorlezen is, doe ik maar meteen SO van de woordjes van Uit de Krant.

 

Tegen negenen lopen we naar meester Chyramain voor de theaterles.

 

Na theaterles even tijd voor de pauzehap en een stukje jeugdjournaal. Vervolgens door naar gymnastiek, want gewisseld met groep 6. Geen gymnastiek voor Ali, want hij is zijn gymspullen (voor de tweede keer) vergeten. Hij gaat ijverig strafwerken en krijgt het af.

 

Als ze terug zijn, lees ik een flink stuk voor uit Haaientanden, het kinderboekenweekgeschenk. Twee echte haaientanden vormen een rode draad in het verhaal. Grappig is, dat iedereen op het verkeerde been staat, wanneer er op de weg ineens haaientanden liggen.

 

’s Middags krijgen ze een papier met daarop jaartallen van regeringsperiodes van ons Koninklijk Huis. Ook de term ‘Je Maintiendrai’ wil ik ze aanleren. Vanmorgen had ik al het Nederlandse wapen op het digibord getoond, waarin die ‘spreuk’ staat. Ik vraag de klas: “Waar vind je dat?” doelende op dat wapen.

Mo antwoordt: “Op Google.”

 

Leeuwen vormen het wapen van Nederland. Ik leg uit dat het vaak sterke dieren zijn, die in het wapen van een land staan.

Meester: “Wat staat er bijvoorbeeld in het wapen van Amerika?” (adelaar)

Jortïanny: “Een pistool.”

 

Ook hebben we het over de verschillende koningen en koninginnen.

Meester: “Koningin Wilhelmina regeerde 50 jaar en in 1948 stopte ze ermee. Níet omdat ze dood ging.”

Gaby, droogjes: “Ze had geen zin meer.”

 

Ik lees Haaientanden uit en ze vonden het een mooi verhaal. Het was ook leuk om voor te lezen met de kaart van het IJsselmeer achter mij geprojecteerd.

Even later las ik een stukje voor uit de Kinderboekenweekkrant, waarin Anna Woltz uitlegde dat ze zélf dat stuk rond het IJsselmeer had gefietst om te ervaren hoe ........

 

Marijn, oud-leerling van vorig jaar, stapt de klas binnen. Ook toevallig, want hij zit op de school (Sorghvliet) waar de dochters van koning Willem-Alexander en koningin Maxima ook hun lessen volgen. Zijn zus Sophie heeft geregeld contact met Ariane, de jongste dochter. Marijn niet, want hij vindt haar helemaal niet zo knap.

 

Marijn doet zijn woordje over Sorghvliet en veel leerlingen voelen hoe zwaar zijn rugzak met schoolboeken is.

 

De laatste dertig minuten mogen ze zelf besteden. Een aantal (Miran en Selina) knipt sterren voor de Chinese vlag. De meesten tekenen of doen alvast wat leerhuiswerk voor maandag.

 

Maandag beginnen we meteen met een HALT-les over Groepsdruk.

 

Donderdag 3 oktober 2019 

 

Lang geleden, dat iedereen aanwezig is. Vandaag is het dus het geval.

 

Van Illias ontvang ik zijn werkstuk. Gaby en Roni krijgen het hunne beoordeeld en wel terug.

 

We doen de krant en noteren enkele moeilijke woordjes, welke ze voor morgen moeten leren. We zitten al op 55 stuks. Goed voor de woordenschat.

 

Werkwoordspelling -B- moet worden gemaakt. Wanneer ze daarmee klaar zijn en het is nagekeken en eventueel verbeterd, dient er te worden verder gegaan met rekenen. Lina heeft een fout in haar rekenwerk, maar is ervan overtuigd dat het goed is. Ze vraagt dan ook: “Meester, wat is hier mis mee?”

Het antwoord, dus, dat écht fout was. Lina berust, verbetert en is dan wederom overtuigd.

 

Gisteren was de opening van de Kinderboekenweek. Het kinderboekenweekgeschenk is geschreven door Anna Woltz en heet Haaientanden. We hebben het erover en ik lees het eerste hoofdstukje voor. Het boeit meteen. Het gaat over een fietstocht rond het IJsselmeer en op het digibord projecteer ik een kaartje ervan, zodat het mee te volgen is.

 

’s Middags is in de gymzaal de opening van de Kinderboekenweek bij ons op school. We zingen een echolied, waarna iedere klassenleerkracht een stapel paspoorten krijgt voor zijn/haar klas. Deze is bedoeld om verderop in de boekenweek een speurtocht te gaan maken.

Leuk is, dat alle meesters en juffen verkleed zijn als reizigers om het thema ‘Reis mee’ extra te ondersteunen.

 

Terug in de klas lees ik verder in Haaientanden, want het is best leuk.

Vervolgens is het wat werk afmaken, waaronder de schoolkrant.

De laatste twintig minuten lees ik verder voor uit Haaientanden. Morgen lees ik het uit.

 

Dinsdag 1 oktober 2019

 

Van het HCO melden zich twee dames, Eveline en Noor, om deze ochtend de NIO-test bij de leerlingen af te nemen. Ze installeren zich alvast in mijn klaslokaal onder het genot van een kopje thee.

 

Miran feliciteer ik op het schoolplein met zijn 12de verjaardag. Ook zijn moeder, die erbij staat. Daarna brengt Miran zijn traktatie alvast naar binnen.

 

Selina, bij het naar binnen gaan: “Meester, wilt u een enge lip zien?”

Meester, twijfelend: “Uuh. Ja.”

Selina krult vervolgens haar onderlip naar buiten. Ik zie echter niets verontrustends en zeg: “Nou, valt mee. Ik zie niks.”

 

Ieder kind stelt zich even aan de HCO-dames voor. Iedereen, ook Illias, is aanwezig. Hij vertelt, waarvan hij last heeft gehad: “Van mijn slaap en mijn buik.”

Maar voordat we met de test beginnen, zingen we eerst voor Miran. Hij durft bijna niet op de keukenkruk te gaan staan, maar móet.

 

We vernemen dat hij nog niets heeft gekregen voor zijn verjaardag. Dan beschouwen we de NIO-test maar als verjaardagscadeautje voor Miran, waarin hij zich wel kan vinden.

 

Eveline en Noor nemen het dan van mij over. Geduldig en duidelijk leggen ze, aan de hand van voorbeelden, steeds uit wat de bedoeling is. Als iedereen het snapt, kan worden begonnen. Tot aan de pauze worden vier onderdelen afgewerkt (Synoniemen, Getallen, Analogieën en Rekenen).

De kinderen vinden het best wel spannend en concentreren zich optimaal.

 

Miran deelt cupcakejes uit. Als ieder kind is voorzien, komt hij naar mij toe met een cupcakeje en zegt: “Meester, u mag er ook wel eentje.”

Daarna even naar buiten voor een frisse neus.

 

Na de pauze de laatste twee onderdelen (Uitslagen en Categorieën), waarna ook deze test erop zit. Een applausje voor henzelf en de HCO-dames vertrekken.

 

We praten er nog even over na. Dan vraagt iemand: “Wat is uw IQ, meester?”

Ik antwoord dat dat rond de 125 of iets dergelijks ligt, waarop Mo reageert met: “U bent gewiekst.”

 

Miran gaat met Illias en Roni de klassen rond. Later hoor ik van een collega, dat Miran op de vraag “Wat heb je voor je verjaardag gekregen?” had geantwoord: “De NIO.”

 

Gaby vertrekt om één uur naar de tandarts. Maar niet voordat ik haar snel haar Drempelonderzoekuitslag heb gegeven.

In de klas heb ik het eerst uitgebreid over hoe het Voortgezet Onderwijs in elkaar steekt. Allerlei vragen kwam op mij af, zoals: “Wat voor advies had u?” (lts, leao), “Was u een goede leerling?” (Nee, ik speelde liever buiten).

 

Daarna kregen ze hun Drempelonderzoeksadvies (op papier) overhandigd. Een verrassing, want al zo snel na het maken ervan.

 

Om even over tweeën stapt Edwin Wijnvoord de klas binnen om iets te vertellen over de VO-school waar hij werkt. Edwin: “Ik werk op het Wateringse Veld College en ...”

Verder komt hij niet, want Alina maakt bijna een sprong van enthousiasme en zegt: “Daar gaat een kennis van mij naartoe.”

 

Edwin vertelt iets over Be Prepared, een cursus Engels voor achtstegroepers.

 

Het laatste gedeelte van de middag mogen ze even alle spanningen van zich af rommelen om om drie uur huiswaarts te keren.

 

 Maandag 30 september 2019

 

Afgelopen vrijdag helemaal vergeten te vermelden: Van thuis had ik een pick-up/platenspeler meegenomen om Abbey Road af te spelen, zodat de kinderen konden zien wat nou precies een platenspeler is. Ze waren verbaasd en verrast. Ik demonstreerde hoe je de naald (een diamanten. Miran wilde meteen weten hoeveel die waard is) op de plaat zet, dat je niet teveel mag bewegen om 'overslaan'  van de naald tegen te gaan, het omdraaien van de plaat voor kant -2-, enzovoorts). Deze kinderen weten nu in ieder geval hoe 'zo'n ding'  eruit ziet.

 

Lina meldt zich keurig op tijd en zal zich niet meer verslapen.

 

Ali meldt op het schoolplein dat hij met 7 - 1 heeft gewonnen, afgelopen zaterdag, van SVH. En hij is naar de kapper geweest, zie ik. "Alleen de zijkanten, meester," verduidelijkte hij. 

Meester, lollig: "Had je geen geld meer voor de rest?"

 

Ömer is gelukkig weer aanwezig. Illias is nog steeds ziek, helaas. Azzam zal wat later komen, vertelt zijn vader. Heel snel is hij alweer aanwezig. Vanmorgen is hij op het natte schoolplein uitgegleden, waardoor zijn broek 'total wet' was. Thuis heeft hij een schone aangedaan.

 

Selina is (nog steeds) niet lekker, maar is er wél en dat is te prijzen. Haar moeder maakt duidelijk dat ze iets van een virale infectie heeft. Selina hoort dat en vraagt: "Wat is dat?"

 

Roni levert zijn werkstuk in. Het ziet er veel beter uit dan vorige week. Gaby moet het ook nog inleveren. Printen is blijkbaar wederom niet gelukt, maar ze heeft het wel op USB-stick bij zich. In de loop van de ochtend print ik het en neem het in ontvangst. Nu alleen Illias nog.

 

Een rondje weekend levert een fraudeur op. Roni is met vrienden naar een film geweest voor 12 jaar en ouder. Roni is ..... 11.

 

Alina vertelt dat ze met de familie naar Brussel is geweest; naar familie.

Meester: "Met de auto?"

Alina: "Ja, in één uur."

Meester: "Dat bestaat niet."

Alina: "Ja, echt meester. Ik heb het bijgehouden op m'n horloge."

Ze zijn ook weer teruggekomen uit Brussel. Toen duurde het .... twee uur.

 

Yash R. vertelt met heel veel plezier dat hij en andere Yash in het speeltuintje bij hun huis hadden gespeeld. Yash R.: "En bij de glijbaan was door de regen een plas water, meester, en toen hebben we met een bamboestok in dat plasje water geslagen, hahaha." 

Ze, Yash en Yash,  hadden de grootste (na)lol. De klas, en ik ook, vonden het maar een vreemde bezigheid voor kinderen die in groep 8 zitten en bijna naar het Voortgezet Onderwijs gaan.

Gelukkig is Yash G. ook nog naar Space Expo in Noordwijkerhout geweest. Wat méér niveau.

 

Daniël is met zijn vader ergens geweest. Daniël, flink glimlachend: "En ik heb een nieuw woordje geleerd van m'n vader, meester."

Meester: "O. Vertel."

Daniël: "Nou, we kwamen een man tegen en die bukte en toen zei mijn vader: 'Kijk, die heeft een bouwvakkerdecolleté.'"

 

Op de gang overhoren ze elkaar de woordjes van Uit de Krant na eerst op grootte een rij te hebben gevormd. Dan 'dubbelen' (Gaby en Miran vormen wederom een tweetal, hetgeen een grappig gezicht is) en flink veel vragen op elkaar afvuren.

 

Enkele berichten uit de krant en wat te noteren woordjes, waaronder het woord 'kwartet.'

Meester: "Hoe heet dat? Met z'n vieren?"

Roni: "Squad."

 

Om tien uur is het tijd voor de pauzehap. Het wordt al een gewoonte. Graziela komt naar me toe met een appel. Ik gebaar al meteen dat het mag. Wat? Even naar juf Lilian om haar appel in partjes te verdelen.

 

Na de pauze neem ik Ömer de laatste Drempelonderzoektoets af (woordjes lezen) en stuur nu alle uitslagen naar waar ze het verwerken. De uitslag zal spoedig volgen.

 

's Middags kijken we spelling na en zet de kinderen alvast goed in de NIO-opstelling.

Vervolgens naar gymnastiek.

Ömer wordt door meester Frank naar de klas gestuurd. Als ik vraag waarom, antwoordt Omer bedeesd: "Ik stond een dansje te doen achter meester Frank." Helemaal niet des Ömers.

Hij moet een excuusbrief schrijven en die overhandigen aan meester Frank.

 

Graziela luidt om drie uur wel érg overmoedig de bel. De bel zwiept nog net niet tegen de muur aan.

Met Jortïanny veegt ze daarna de klas een en even later vertrekken ook zij naar huis.